بررسی رابطه باورهای خودکارآمدی فردی با سلامت معنوی و آوای کارکنان (مورد مطالعه: معلمان مقطع ابتدایی شهرستان بردسکن)

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه باورهای خودکارآمدی فردی با سلامت معنوی و آوای کارکنان معلمان مقطع ابتدایی شهرستان بردسکن انجام شده بر اساس هدف پژوهش کاربردی و از نظر روش توصیفی-همبستگی بوده است. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهرستان بردسکن 499 نفر (281 نفر زن و 218 نفر مرد) بودند؛ که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بر اساس جنسیت تعداد 217 نفر (122 نفر زن و 95 نفر مرد) به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های خودکارآمدی بندورا (1986)، آوای کارکنان زهیر و اردوقان (2011) و سلامت معنوی الیسون و پولوتزین (1983) بوده و در انتها داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 28 و آزمون های رگرسیون و همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که باورهای خودکارآمدی فردی بر سلامت معنوی و آوای کارکنان تاثیرگذار است و همچنین باورهای خودکارآمدی فردی قادر است تغییرات سلامت معنوی و آوای کارکنان را پیش بینی کند. ضمنا بین باورهای خودکارآمدی فردی با سلامت معنوی و آوای کارکنان رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین بین سلامت معنوی و آوای کارکنان رابطه مثبت و معنی داری مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی فردی ، سلامت معنوی ، آوای کارکنان