چگونگی روایت دانش آموزان از نظام آموزشی موجود (مورد مطالعه: دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول شهر ایلام)

هدف از انجام این پژوهش فهم روایت دانش آموزان از نظام آموزشی بوده است. پارادایم پژوهش تفسیری؛ رویکرد پژوهش کیفی و روش تحقیق روایت پژوهی بوده است. میدان مطالعه مشتمل بر دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول (شهر ایلام) بوده و برای گردآوری اطلاعات از مصاحبه عمیق استفاده شده و این مصاحبه ها تا مرحله اشباع نظری در 12 مصاحبه شونده ادامه یافت. در مجموع 120 مضمون فرعی؛ 33 مضمون اصلی و 10 فرامضمون حاصل شد. این مضمون های فراگیر عبارتند از: کشاکش جبر و اختیار در حضور، نهاد مدرسه به مثابه جزیره حبس، رهبری آموزشی همدلانه در مدرسه، زوال سرمایه فرهنگی- اجتماعی در مدرسه، در تکاپوی آرمان، ضرورت بازنگری در فناوری انضباطی، انسداد خلاقیت و تخصص، نابسندگی تام (زیرساخت های آموزشی)، فقدان بانگری در سیاست های آموزشی و نابرابری در نظام آموزشی. می توان بیان داشت که ارزیابی دانش آموزان از نظام آموزشی، دو وجهی است. این ارزیابی یک وجه مثبت دارد که ناشی از وجود صمیمیت و دوستی میان دانش آموزان در مدرسه است و وجه دوم ارزیابی منفی است. در مجموع می توان گفت که ارزیابی منفی دانش آموزان از نظام آموزشی وجهه پررنگ تری دارد که گاه فضای زندان را برای آنان تداعی می کند و در صورت بی توجهی مسئولین امر، به سوی فقدان مرجعیت و رهاشدگی خواهد رفت.

کلیدواژه ها:

روایت پژوهی ، دانش آموزان ، نظام آموزشی ، شهر ایلام.