حقوق شخص ثالث در داوری تجاری بین المللی

حقوق ثالث در داوری تجاری بین المللی ، موضوعی مهم و چالش برانگیز در نظام حقوقی معاصر است که در تقاطع میان اصول بنیادین داوری ، مانند استقلال قراردادی و نسبی بودن قراردادها ، و حمایت از منافع اشخاص ثالث قرار دارد. داوری به عنوان یک روش جایگزین حل اختلاف ، بر توافق طرفین استوار است و اصولا تعهدات و حقوق ناشی از رای داوری را به طرفین محدود می کند. با این حال ، در دعاوی پیچیده تجاری یا چندجانبه، آرای داوری می توانند به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر حقوق یا منافع اشخاص ثالث تاثیر بگذارند ، بدون آنکه این اشخاص در فرآیند داوری مشارکت داشته باشند. این مسئله منجر به تضاد میان اصول حاکم بر داوری و الزامات عدالت محور برای تضمین حقوق ثالث شده است. ضرورت پرداختن به این موضوع از آن جهت است که تضمین حقوق اشخاص ثالث در داوری ، علاوه بر ارتقای عدالت، اعتماد به داوری به عنوان یک روش موثر و منصفانه برای حل اختلافات تجاری بین المللی را افزایش می دهد.هدف این پژوهش ، تحلیل حقوقی جایگاه و حقوق اشخاص ثالث در داوری تجاری بین المللی و بررسی ابزارهای قانونی برای جلوگیری از تضییع منافع آن ها است. این پژوهش ضمن مطالعه تطبیقی نظام های حقوقی مختلف و قواعد نهادهای داوری بین المللی ، سازوکارهایی نظیر اعتراض ثالث به رای داوری ، الحاق ثالث به فرآیند ، و نقش دوست دادگاه را مورد بررسی قرار می دهد. نتایج نشان می دهد که نظام های حقوقی و قواعد داوری ، هرچند مکانیزم هایی برای حمایت از حقوق ثالث پیش بینی کرده اند ، اما این ابزارها غالبا محدود و مشروط به شرایط خاصی هستند. توسعه چارچوب های شفاف تر و جامع تر در سطح ملی و بین المللی می تواند به بهبود تعادل میان اصول داوری و ضرورت های حمایت از حقوق اشخاص ثالث منجر شود.

کلیدواژه ها:

حقوق ثالث ، داوری تجاری بین المللی ، اعتراض ثالث ، الحاق ثالث ، استقلال قراردادی ، نسبی بودن قراردادها