تاثیر سیاست های منابع انسانی برای ارتقای مدیریتی زنان در سازمان های معاصر

پدیده سقف شیشه ای به عنوان یکی از مهم ترین موانع نامرئی در مسیر پیشرفت شغلی زنان ،همچنان نقش معنا داری در محدودسازی حضور انان در سطوح عالی مدیریتی سازمان ها ایفا میکند.با وجود افزایش مشارکت زنان در بازار کار،شواهد پژوهشی حاکی از تداوم نابرابری جنسیتی در فرایند های ارتقا. ارزیابی عملکرد و انتصاب های مدیریتی است.این نابرابری ها عمدتا ریشه در ساختار های سازمانی،کلیشه های جنسیتی و سیاست های ناکارامد مدیریت منابع انسانی دارد(ایگلی و کاراو،2002،جوشی و همکاران،2015).در این راستا ،سیاست های مدیریت منابع انسانی به عنوان یکی تاز ابزار های راهبردی سازمان هامیتواند نقش تعیین کننده در کاهش موانع ناشی از سقف شیشه ای ایفا کنند. هدف این مقاله بررسی نقش سیاست های مدیریت منابع انسانی در کاهش اثرات سقف شیشه ایو افزایش مشارکت زنان در سطوح مدیریتی است.این پژوهش با رویکردی مروری و بر پایه تحلیل مطالعات علمی پیشین انجام شده و به بررسی سیاست های مرتبط با جذب و گزینش،اموزش و توسعه،ارزیابی عملکرد و نظام های ارتقاء میپردازد.یافته های پژوهش ها نشان میدهد که طراحی و اجرای فرایند های شفاف و عاری از سوگیری های جنسیتی،استقرار برنامه های راهنمایی و توسعه رهبری به ویژه زنان،وبازنگری در نظام های ارزیابی عملکرد میتواند به طور معناداری احتمال انتصاب به مناصب مدیریتی را افزایش دهد(کوک و گلس،2014؛کولیچ و همکاران،2015). نتایج این مطالعه نشان میدهد که سازمان هایی که سیاست های منابع انسانی مبتنی بر عدالت جنسیتی و شایسته سالاری را اتخاذ میکنند،نه تنها در کاهش اثرات سقف شیشه ای موفق تر عمل میکنند،بلکه از مزایایی چون بهبود عملکرد سازمانی،افزایش تنوع مدیریتی و و ارتقای سرمایه انسانی نیز بهره مند میشوند در پایان ،مقاله بر ضرورت بازنگری راهبردی در سیاست های مدیریت منبع انسانی و ایجاد فرهنگ سازمانی حامی برابری جنسیتی به عنوان پیش شرط افزایش مشارکت موثر زنان در سطوح مدیریتی تاکید میکند(پست و بایرون،2015).

کلیدواژه ها:

برابری جنسیتی در سازمان ها ، زنان در مدیریت ، سقف شیشه ای ، سیاست های منابع انسانی ، مشارکت مدیریتی زنان