ارزیابی عملکرد سامانه های تهویه و خنک سازی در ایستگاه های آتش نشانی شهری بر اساس شاخص های زیست فیزیولوژیکی (مطالعه موردی: شاهین شهر)

چکیده آتشنشانان در جریان عملیاتهای اطفای حریق و امداد و نجات، بهطور مستمر در معرض تنشهای شدید حرارتی قرار دارند که این شرایط میتواند موجب افزایش فشار فیزیولوژیکی، کاهش توان عملیاتی و بروز مخاطرات جدی برای سلامت آنان شود. یکی از راهکارهای موثر برای کاهش این تنشها، استفاده از سامانههای تهویه و خنکسازی مناسب در ایستگاههای آتشنشانی است. هدف پژوهش حاضر، ارزیابی عملکرد سامانههای تهویه و خنکسازی در ایستگاههای آتشنشانی شهری و بررسی تاثیر آن بر شاخصهای زیستفیزیولوژیکی آتشنشانان میباشد.این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی–تحلیلی است. جامعه آماری شامل 65 نفر از آتشنشانان عملیاتی شاغل در ایستگاههای آتشنشانی شاهینشهر بود. دادهها با استفاده از پرسشنامه زیستفیزیولوژیکی، سنسورهای پوشیدنی جهت اندازهگیری دمای مرکزی بدن، دمای پوست و ضربان قلب، و همچنین اندازهگیری شاخص فشار گرمایی WBGT جمعآوری شد. تحلیل دادهها با بهرهگیری از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری t همبسته و تحلیل واریانس انجام گرفت.نتایج پژوهش نشان داد که در ایستگاههای مجهز به سامانههای تهویه، میانگین دمای مرکزی بدن، ضربان قلب و میزان تعریق آتشنشانان بهطور معناداری کمتر از ایستگاههای فاقد تهویه است (0.01>p). همچنین مقادیر شاخص WBGT در این ایستگاهها به محدودههای گرمایی، ارتقای ایمنی فیزیولوژیکی و افزایش بهرهوری عملیاتی آتشنشانان است. ایمن توصیهشده نزدیکتر بود. این یافتهها بیانگر نقش موثر سامانههای تهویه و خنکسازی در کاهش فشارگرمایی، ارتقای ایمنی فیزیولوژیکی و افزایش بهرهوری عملیاتی آتشنشانان است.

کلیدواژه ها:

آتش نشانی ، سامانه تهویه ، خنک سازی ، فشار گرمایی ، WBGT