شناسایی زودهنگام و راهکارهای مداخله ای برای دانش آموزان پایه اول دارای مشکلات یادگیری با تاکید بر نارساخوانی

اختلالات یادگیری، به ویژه نارساخوانی، یکی از چالش های مهم نظام آموزشی در دوره ابتدایی محسوب می شود و شناسایی دیرهنگام آن می تواند پیامدهای جدی بر پیشرفت تحصیلی و وضعیت روانی – اجتماعی دانش آموزان داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شناسایی زودهنگام و میزان اثربخشی یک برنامه مداخله ای چندحسی بر بهبود مهارت های خواندن و آگاهی واجی دانش آموزان پایه اول ابتدایی دارای مشکلات یادگیری در مدارس شهرستان مرودشت انجام شد. این مطالعه از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان پایه اول مدرسه ابتدایی شهید کناره فرد شهرستان مرودشت در سال تحصیلی 1404–1403 بود که از میان آن ها، نمونه ای از دانش آموزان دارای نشانه های اولیه نارساخوانی پس از غربالگری انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون خواندن پایه، آزمون آگاهی واجی و چک لیست تشخیص نشانه های نارساخوانی بود. گروه آزمایش در طی هشت هفته تحت آموزش های چندحسی، بازی های واج آگاهی، و تمرین های تقویت ادراک شنیداری و دیداری قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل فقط از برنامه معمول مدرسه استفاده کردند. بر اساس این یافته ها، توصیه می شود که مدارس ابتدایی برنامه غربالگری دوره ای در پایه اول را اجرا کنند، معلمان دوره ابتدایی آموزش های تخصصی مرتبط با اختلالات یادگیری را دریافت کنند، و همچنین همکاری خانواده ها در اجرای تمرین های تکمیلی مورد توجه قرار گیرد. در نهایت، نتایج پژوهش نشان می دهد که مداخله ی زودهنگام نه تنها باعث بهبود چشمگیر مهارت های خواندن می شود، بلکه بر جنبه های هیجانی و اجتماعی دانش آموزان نیز اثر مثبت دارد و از این رو ضرورتی انکارناپذیر در نظام آموزشی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

نارساخوانی ، مشکلات یادگیری ، شناسایی زودهنگام ، مداخله چندحسی ، آگاهی واجی ،