نقش دیوان کیفری بین المللی در مقابله با جرایم علیه بشریت؛ چالش ها و چشم اندازها

دیوان کیفری بین المللی (ICC) به عنوان تنها دادگاه دائمی بین المللی برای رسیدگی به شدیدترین جرایم، به ویژه جنایات علیه بشریت، با هدف مقابله با بی کیفرمانی و تضمین پاسخ گویی موثر ایجاد شده است. با وجود پیشرفت های حقوقی و رویه ای، چالش هایی نظیر محدودیت های صلاحیتی ناشی از اصل تکمیلی (Complementarity)، عدم همکاری برخی دولت ها با دیوان، تعارض با حاکمیت دولت ها، دشواری مستندسازی و اثبات الگوهای جنایت سیستماتیک، و تاثیرات سیاسی بر اجرای دستورات قضایی، کارایی ICC را محدود کرده است. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی، نقش دیوان در مقابله با جرایم علیه بشریت را از منظر مبانی صلاحیتی، فرآیندهای دادرسی، استانداردهای اثبات و همکاری های بین المللی بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که تقویت سازوکارهای همکاری دولتی، ارتقای ظرفیت های تحقیقاتی و ادله یابی، شفاف سازی معیارهای صلاحیتی و تفسیر منسجم تر از اصول مصونیت و حاکمیت، می تواند به افزایش اثرگذاری دیوان در ارتقای عدالت کیفری بین المللی بینجامد. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت همگرایی نهادی میان دیوان، سازمان ملل متحد و نهادهای منطقه ای، استفاده از فناوری های نوین در جمع آوری ادله، و ترویج فرهنگ مسئولیت پذیری حقوقی در سطح ملی و بین المللی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

حاکمیت دولت ها ، مسئولیت در قبال حفاظت ، نظم بین المللی ، حقوق بشر ، مداخله بشردوستانه.