فداغ، دروازه تمدن کوه میمی؛ تدوین استراتژی برندسازی مقصد (Destination Branding) بر مبنای تک اثر باستانی

در صنعت گردشگری نوین، مقاصد کوچک و روستایی برای رقابت در بازار جهانی و ملی، نیازمند خلق یک «هویت متمایز» یا برند مقصد هستند. منطقه لارستان در جنوب فارس، با وجود غنای تاریخی، اغلب فاقد یک تصویر برند یکپارچه است. پژوهش حاضر با هدف تدوین استراتژی برندسازی برای دهستان فداغ با محوریت اثر شاخص «قلعه میمون» (کوه میمی) انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش این است که چگونه می توان با استفاده از سرمایه های نمادین یک دژ باستانی، نام «فداغ» را به عنوان «دروازه تمدن» و تنها مسیر دسترسی اصیل به این اثر تثبیت کرد. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با رویکرد «بازاریابی مکان» است که داده های آن از طریق تحلیل پتانسیل های محیطی، مطالعات اسنادی (فارسنامه ناصری) و بررسی میدانی ظرفیت های جامعه میزبان (نریمانی، 1404-1398) گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که قلعه میمون دارای سه ویژگی منحصر به فرد (USP) برای برندسازی است: 1. فرم خاص ژئومورفولوژیک (تک کوه/Monadnock) که تصویری به یادماندنی می سازد؛ 2. قدمت تاریخی (ساسانی/اشکانی) که اعتبار باستانی می بخشد؛ و 3. پیوند عاطفی با «باقر فداغی» (شاعر بومی) که به مکان «روح» می دهد. بر اساس مدل هویت برند، استراتژی پیشنهادی این است که فداغ نه صرفا به عنوان یک سکونتگاه، بلکه به عنوان «دروازه ورود به تاریخ کوه میمی» معرفی شود. این جایگاه سازی (Positioning)، ضمن ایجاد انحصار در بهره برداری گردشگری برای فداغ، مانع از مصادره هویت اثر توسط نواحی همجوار می شود. پژوهش نتیجه می گیرد که با طراحی هویت بصری مبتنی بر سیلوئت کوه، برگزاری رویدادهای فرهنگی در پای دژ (یادمان باقر فداغی) و استانداردسازی خدمات در روستا، می توان فداغ را به یک «برند مقصد» در گردشگری جنوب فارس تبدیل کرد.

کلیدواژه ها:

باقر فداغی ، بازاریابی مکان ، توسعه پایدار ، فداغ ، قلعه میمون ،