زیست جهان های هوشمند و خلاق: الگوی پیوند فناوری، هنر و فرهنگ در شهرهای آینده ایران

تحولات فناورانه دو دهه اخیر موجب شکل گیری نسلی تازه از شهرها شده است که در آن مرز میان فناوری، فرهنگ و هنر از میان رفته و زیست جهان انسان شهری در قالبی خلاق و پویا بازتعریف می شود. این پژوهش با هدف ارائه ی الگویی بومی برای پیوند فناوری های هوشمند با معماری، هنر شهری و فرهنگ فناوری در ایران تدوین شده است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه ی تطبیقی نمونه های جهانی مانند بارسلونا، سئول و استکهلم است. در ادامه، مدل پیشنهادی «زیست جهان خلاق ایرانی» ارائه می شود که در آن چهار رکن فناوری هوشمند، هنر و معماری، صنایع خلاق و فرهنگ فناوری در تعامل پیوسته با یکدیگر قرار می گیرند. یافته ها نشان می دهد توسعه ی شهرهای هوشمند بدون در نظر گرفتن فرهنگ و هنر بومی، به شهرهایی بی هویت و فاقد پیوست فرهنگی منجر می شود. در پایان، پیشنهادهایی از جمله ایجاد پارک های خلاقیت فرهنگی، آزمایشگاه های شهر هوشمند و مدارس STEAM برای پرورش نیروی انسانی خلاق مطرح می گردد.

کلیدواژه ها:

شهر هوشمند ، صنایع خلاق ، فناوری های هنر و معماری ، فرهنگ فناوری ، زیست جهان خلاق ، ایران