تاثیر رویکرد یادگیری فعال در مدیریت کلاس بر خودتنظیمی و فراشناخت دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر رویکرد یادگیری فعال در مدیریت کلاس بر ارتقاء مهارت های خودتنظیمی و فراشناخت دانش آموزان بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه ای متشکل از تعدادی دانش آموز به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش در چند جلسه متوالی تحت آموزش با رویکرد یادگیری فعال و مدیریت کلاس مبتنی بر فعالیت های تعاملی، یادگیری همیارانه، بحث گروهی و بازخورد انعکاسی قرار گرفت؛ در حالی که گروه کنترل با شیوه های متداول تدریس آموزش دید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودتنظیمی یادگیری و مقیاس فراشناخت بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) استفاده شد. نتایج نشان داد رویکرد یادگیری فعال در مدیریت کلاس، بهبود معناداری در مولفه های خودتنظیمی و فراشناختی دانش آموزان ایجاد کرده است (p < 0.01). یافته ها بیانگر آن است که استفاده هدفمند از یادگیری فعال در مدیریت کلاس می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقاء مهارت های شناختی پیشرفته و خودمدیریتی یادگیری دانش آموزان به کار رود.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، مدیریت کلاس ، خودتنظیمی ، فراشناخت ، یادگیری عمیق