نقش تاب آوری و هوش هیجانی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تحت تاثیر عوامل روان شناختی متعددی قرار دارد که هوش هیجانی و تاب آوری از مهم ترین آن ها محسوب می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش این دو متغیر در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و تطبیق یافته ها با آموزه های قرآنی، از روش مروری و تحلیلی استفاده کرده است. داده ها و نتایج این مطالعه بر اساس مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی گردآوری شد و ارتباط بین هوش هیجانی، تاب آوری و پیشرفت تحصیلی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان دادند که هوش هیجانی و تاب آوری هر دو به طور مستقل پیشرفت تحصیلی را پیش بینی می کنند و اثر ترکیبی آن ها، توانمندی دانش آموزان در مواجهه با ناکامی ها و دستیابی به موفقیت های تحصیلی را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. همچنین، هوش هیجانی می تواند به عنوان متغیر میانجی بین تاب آوری و پیشرفت تحصیلی عمل کرده و اثر مثبت تاب آوری بر عملکرد تحصیلی را تقویت نماید. بررسی آموزه های قرآنی نشان داد که مفاهیمی مانند صبر، کنترل هیجانات، امیدواری و مدیریت فشارها با مهارت های هوش هیجانی و تاب آوری همسو بوده و می تواند پایه ای برای برنامه های آموزشی و تربیتی مبتنی بر فرهنگ و دین فراهم آورد. این پژوهش با ترکیب یافته های روان شناختی و آموزه های دینی، تصویری جامع از روابط میان هوش هیجانی، تاب آوری و پیشرفت تحصیلی ارائه می دهد و امکان طراحی مداخلات آموزشی و کارگاه های مهارت محور برای دانش آموزان و معلمان را فراهم می سازد. نتایج نشان می دهد که توجه همزمان به پرورش هوش هیجانی و تاب آوری، همراه با بهره گیری از آموزه های قرآنی، می تواند کلید موفقیت تحصیلی پایدار باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تاب آوری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان