بررسی تاثیر روش های نوین تدریس بر کاهش افت تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول

افت تحصیلی یکی از مهم ترین چالش های نظام آموزش وپرورش در مقطع متوسطه اول است که پیامدهایی مانند کاهش انگیزه، اعتمادبه نفس پایین، افزایش ترک تحصیل و مشکلات اجتماعی برای دانش آموزان به همراه دارد. پژوهش های اخیر نشان می دهند که روش های نوین تدریس می توانند نقش موثری در کاهش این پدیده داشته باشند. این روش ها شامل یادگیری مشارکتی، پروژه محور، پژوهش محور، استفاده از فناوری های آموزشی و تدریس خلاق است که با فعال کردن یادگیرنده، مشارکت دانش آموزان و افزایش تعامل در کلاس، موجب تقویت یادگیری عمیق و کاهش افت تحصیلی می شوند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر روش های نوین تدریس بر کاهش افت تحصیلی دانش آموزان متوسطه اول است. روش پژوهش توصیفی–پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه بین دانش آموزان و معلمان مدارس منتخب اجرا می شود. داده ها با استفاده از تحلیل آماری توصیفی و استنباطی مورد بررسی قرار می گیرند. انتظار می رود یافته ها نشان دهد که به کارگیری روش های نوین تدریس به طور معناداری با کاهش افت تحصیلی ارتباط دارد. نتایج پژوهش می تواند راهنمای عملی برای معلمان، مدیران و سیاست گذاران آموزشی در جهت ارتقای کیفیت آموزش و کاهش افت تحصیلی باشد.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، افت تحصیلی ، یادگیری مشارکتی ، متوسطه اول ، فناوری آموزش