تاثیر ساختار مالکیت بر کیفیت سود و عملکرد مالی شرکت ها

ساختار مالکیت به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام حاکمیت شرکتی، نقش بسزایی در تعیین مسیر عملکرد مالی و کیفیت گزارشگری شرکت ها دارد. نوع و ترکیب مالکیت اعم از نهادی، مدیریتی و خانوادگی می تواند بر سطح شفافیت، میزان مدیریت سود و اعتماد سرمایه گذاران اثرگذار باشد. نتایج مرور ادبیات نظری و پژوهش های تجربی نشان می دهد که مالکیت نهادی به دلیل برخورداری از منابع اطلاعاتی گسترده و انگیزه های نظارتی قوی، معمولا کیفیت سود را ارتقا داده و موجب کاهش تضاد منافع میان مدیران و سهامداران می شود. در مقابل، مالکیت مدیریتی واجد اثرات دوگانه است؛ از یک سو می تواند به همسویی منافع و کاهش هزینه های نمایندگی منجر گردد، و از سوی دیگر در شرایط خاص زمینه ساز رفتارهای فرصت طلبانه و دستکاری سود توسط مدیران باشد. در خصوص مالکیت خانوادگی نیز یافته ها دوگانگی معناداری را نشان می دهند: برخی تحقیقات بر افزایش کارایی نظارتی و بهبود عملکرد در شرکت های خانوادگی تاکید کرده اند، در حالی که برخی دیگر، کاهش شفافیت و افزایش رفتارهای غیرحرفه ای ناشی از نفوذ روابط خانوادگی را گزارش کرده اند. این مقاله با تکیه بر مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی، رابطه بین ساختار مالکیت و کیفیت سود و عملکرد مالی را بررسی می کند. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که تاثیر ساختار مالکیت بر شفافیت مالی و کارایی شرکت ها وابسته به بستر نهادی، اقتصادی و فرهنگی هر کشور است. به ویژه در بازارهای نوظهور مانند ایران که ضعف نظارتی و شفافیت کمتر است، نقش ساختار مالکیت در کیفیت سود و عملکرد مالی، پررنگ تر و در عین حال پیچیده تر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

ساختار مالکیت ، مالکیت مدیریتی ، کیفیت سود ، عملکرد مالی