مروری بر سیستم های جمع آوری و دفع آب های سطحی در شهرها

آب های سطحی شهری همواره یکی از دغدغه های اصلی مدیریت شهری در سراسر جهان به شمار می آید. رشد پرشتاب شهرنشینی، افزایش سطوح نفوذناپذیر ناشی از توسعه زیرساخت های عمرانی، و همچنین پیامدهای ناشی از تغییرات اقلیمی، موجب افزایش حجم و شدت رواناب های سطحی در مناطق شهری شده است (Butler & Davies, 2017). این شرایط منجر به ناکارآمدی سیستم های قدیمی جمع آوری و دفع آب های سطحی گردیده و در بسیاری از شهرها، مشکلاتی از قبیل بروز سیلاب های شهری، تخریب زیرساخت ها، آلودگی منابع آب و خسارات مالی و جانی را به دنبال داشته است. عدم کنترل و مدیریت صحیح رواناب ها به عنوان یکی از چالش های جدی مدیریت شهری، علاوه بر اختلال در زندگی روزمره شهروندان، موجب تهدید پایداری محیط زیست و افزایش هزینه های مدیریت شهری می شود. پژوهش حاضر با رویکرد کتابخانه ای و تحلیلی، به بررسی جامع انواع سیستم های جمع آوری و دفع آب های سطحی، تحلیل نقاط قوت و ضعف آن ها، مرور تجارب موفق جهانی و مقایسه با وضعیت شهرهای ایران پرداخته و راهکارهایی علمی و عملی برای بهبود شرایط موجود ارائه می دهد. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که موفقیت مدیریت آب های سطحی در گرو تلفیق دانش فنی و مهندسی، مشارکت فعال شهروندان، و اتخاذ سیاست گذاری های یکپارچه و آینده نگر است. یافته های پژوهش می تواند به عنوان راهنمای کاربردی برای مدیران شهری، کارشناسان عمران و برنامه ریزان شهری جهت ارتقای کیفیت مدیریت رواناب های سطحی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آب های سطحی ، مدیریت شهری ، رواناب سطحی ، زیرساخت شهری