کارآمدی رویکردهای نوین تدریس معلمان در توسعه مهارت های زندگی

هدف از این پژوهش، بررسی میزان کارآمدی رویکردهای نوین تدریس معلمان در توسعه مهارت های زندگی دانش آموزان مقطع متوسطه است. مهارت های زندگی به عنوان مجموعه ای از توانمندی های شناختی، هیجانی و اجتماعی، نقش مهمی در موفقیت تحصیلی و کیفیت زندگی آینده فراگیران ایفا می کنند. با توجه به تغییرات سریع اجتماعی و آموزشی، استفاده از رویکردهای نوینی همچون یادگیری فعال، آموزش مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی، و بهره گیری از فناوری های آموزشی، به عنوان راهکارهایی اثربخش در آموزش این مهارت ها مطرح شده اند. این مطالعه به روش توصیفی–پیمایشی انجام شد و جامعه آماری آن شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر گرگان در سال تحصیلی 1404-1403 بود. نمونه گیری به شیوه تصادفی طبقه ای صورت گرفت و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته «رویکردهای نوین تدریس» و پرسشنامه استاندارد «مهارت های زندگی» گردآوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره نشان داد که بین به کارگیری رویکردهای نوین تدریس و سطح مهارت های زندگی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<0.01). همچنین، رویکردهای یادگیری فعال و آموزش مبتنی بر پروژه بیشترین سهم را در پیش بینی رشد این مهارت ها داشتند. نتایج این پژوهش می تواند راهنمای سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس برای بهبود فرآیند تدریس و ارتقای برنامه های مهارت آموزی باشد.

کلیدواژه ها:

رویکردهای نوین تدریس ، مهارت های زندگی ، یادگیری فعال ، آموزش مبتنی بر پروژه ، یادگیری مشارکتی