عوامل موثر بر دانش سازمانی در مدیریت بحران در سه بیمارستان خصوصی در تهران در سال 1403

مقدمه بحران ها وقایعی ناگهانی و پیچیده اند که در صورت مدیریت ناکارآمد، می توانند خسارت های جدی برای سازمان ها ایجاد کنند. در بیمارستان های خصوصی، اختلال در فرآیند ارائه خدمات، اثر بحران را تشدید می کند. دانش سازمانی می تواند در تصمیم گیری های سریع و دقیق طی بحران ها نقش کلیدی ایفا کند. پژوهش حاضر، به بررسی نقش دانش سازمانی و ابعاد مرتبط با آن (فناوری اطلاعات، فرهنگ سازمانی، استراتژی دانش و ساختار سازمانی) در مدیریت بحران پرداخته است. روش این مطالعه کاربردی، به شیوه توصیفی-پیمایشی و کمی در سه بیمارستان خصوصی تهران انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای در دو بخش جمعیت شناختی و چهار بعد اصلی بود. روایی ابزار با استفاده از نسبت روایی محتوا (CVR) و شاخص روایی محتوا (CVI) تایید شد و ضریب آلفای کرونباخ (0.72) پایایی پرسشنامه را نشان داد. داده ها با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی (CFA) و مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار لیزرل تحلیل شدند. یافته ها میانگین های بالاتر برای انتقال دانش از طریق تجربه مربی (4.96)، مصاحبه و پرسشنامه (4.79)، و سمینار و نشست (4.71) حاکی از اولویت این روش هاست. در مقابل، دسته بندی و ذخیره سازی داده ها (3.00) و نوآوری و ریسک پذیری (3.29) کمترین میانگین را داشتند. تحلیل عاملی تاییدی نیز تاثیر قابل توجه ساختار و فرهنگ سازمانی در مدیریت بحران و نقش تسهیل کنندگی فناوری اطلاعات و استراتژی دانش را تایید می کند. نتیجه گیری بهبود فناوری اطلاعات، همسوسازی فرهنگ سازمانی با اهداف دانشی و تدوین استراتژی های دانش محور می تواند موجب تقویت اشتراک گذاری و استفاده از دانش در زمان بحران شود. این امر به کاهش عوارض ناشی از بحران و ارتقای عملکرد بیمارستان ها در موقعیت های پیچیده و غیرقابل پیش بینی کمک می کند.

کلیدواژه ها:

دانش سازمانی ، فرهنگ سازمانی ، فناوری اطلاعات ، مدیریت بحران