نقش تعامل عاطفی و رفتاری معلم در افزایش محبت به اهل بیت(ع) در بستر مدرسه

محبت به اهل بیت(ع) به عنوان یکی از بنیان های هویتی و اعتقادی جامعه اسلامی، نیازمند تقویت و نهادینه سازی در فرایند تعلیم وتربیت رسمی است. در این میان، معلمان نه تنها نقش انتقال دهنده دانش را بر عهده دارند، بلکه با تعاملات عاطفی و رفتاری خود می توانند زمینه رشد گرایش های ایمانی و عاطفی دانش آموزان را فراهم آورند. هدف این پژوهش بررسی نقش تعامل عاطفی (همدلی، صمیمیت، حمایت روانی) و تعامل رفتاری (الگو بودن، رعایت اخلاق، مشارکت فعال در برنامه های مذهبی) معلمان در افزایش محبت به اهل بیت(ع) در بستر مدرسه است. این مطالعه با رویکرد توصیفی پیمایشی و استفاده از پرسشنامه محقق ساخته میان جامعه ای از دانش آموزان دوره متوسطه دوم انجام شد. داده ها با بهره گیری از روش های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه تحلیل گردید. یافته ها نشان داد بین تعامل عاطفی و رفتاری معلمان با میزان محبت به اهل بیت(ع) رابطه معنادار و مثبت وجود دارد و مولفه تعامل عاطفی سهم بیشتری در پیش بینی این گرایش ایفا می کند. بر اساس نتایج، توجه به بعد انسانی تعاملات آموزشی و تقویت الگوی عملی معلم موجب تعمیق پیوند عاطفی دانش آموزان با ارزش های دینی و اهل بیت(ع) می شود.

کلیدواژه ها:

تعامل عاطفی معلم ، تعامل رفتاری معلم ، محبت اهل بیت(ع) ، تربیت دینی ، مدرسه