بررسی اثر بازخورد و ارزشیابی توصیفی معلمان بر عملکرد تحصیلی و یادگیری دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش و تاثیر بازخورد و ارزشیابی توصیفی معلمان در ارتقای عملکرد تحصیلی و بهبود فرایند یادگیری دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–پیمایشی و از نوع همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی و معلمان آنان در سال تحصیلی 1404-1403 بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، نمونه ای به حجم 50 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه بازخورد اثربخش، پرسشنامه ارزشیابی توصیفی و آزمون عملکرد تحصیلی استاندارد بود که روایی و پایایی آن ها از طریق روش های علمی تایید گردید. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین بازخورد معلمان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<0.05). همچنین ارزشیابی توصیفی به طور مستقیم و غیرمستقیم بر بهبود فرایند یادگیری تاثیر می گذارد. بر اساس یافته ها، بازخورد مستمر، دقیق و انگیزشی در کنار ارزشیابی توصیفی می تواند به افزایش مشارکت دانش آموزان، ارتقای خودکارآمدی و بهبود کیفیت یادگیری منجر شود. این نتایج می تواند راهنمایی عملی برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی در راستای بهبود روش های تدریس و ارزشیابی باشد.

کلیدواژه ها:

بازخورد ، ارزشیابی توصیفی ، عملکرد تحصیلی ، فرایند یادگیری ، آموزش