واکاوی سیاست جرم زدایی در سیاست کیفری ایران باتاکیدبرقوانین نیروهای مسلح

شایدبتوان محاکم نظامی را یکی از خاص ترین محاکم در بین نظام های قضایی محسوب نمود، زیرا شرح وظایف و اهمیت و حساسیتی که بر این نوع از مشاغل حاکم است، قانون گذار را مجاب نموده تا سیاست جرم زدایی را در حوزه ی کیفری برای آن در نظر گیرد هدف از این تحقیق واکاوی سیاست جرم زدایی در سیاست کیفری ایران با تاکید بر قوانین نیروهای مسلح می باشد. روش تحقیق به صورت توصیفی و تحلیلی،و نتایج بیانگر آن است که سیاست مبتنی بر جرم زدایی و تاکید بر پیشگیری از وقوع جرم از مهم ترین اهداف سیاست کیفری مجریان دستگاه قضایی کشوراست. در قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح نیز این رویکرد که دغدغه ی مجریان سیاست کیفری است مشاهده می گردد. بایستی گفت؛ قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح به عنوان یک قانون خاص ، به جهت حساسیت مشاغل نظامی و هزینه های سنگین در ارتکاب به جرم در مشاغل نظامی ، سیاست کیفری بر مبنای سرکوب اتخاذ نموده ، به عبارت دیگر قانون گذار در قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح مصوب 1371 مجازات های جرایم نیروهای مسلح را با توجه به سیاست کیفری اتخاذی ، به نحوی تبیین نموده که محور اصلی قانون ، مجازات مجرمان نیروهای مسلح می باشد.این موضوع تا بدان جا مورد توجه قانون گذار قرار گرفت که حتی برخی از اعمال و رفتارهایی که اصولا ارتباطی با مجازات های مرسوم در قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح ندارد در قانون موصوف ، جرم انگاری گردیده است که از جمله آن می توان به جرم فرار از خدمت متخصصان و افراد تحت بورسیه در رشته های مختلف در نیروهای مسلح اشاره نمود.موضوع حبس زدایی از جرایم و استفاده از مجازات های جایگزین ، به صورت الزامی یا اختیاری، مستقیم یا غیر مستقیم ، جزء موارد برجسته و نوآوری های ابتکاری قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح مصوب 1382 است ، که امری است بسیار ارزشمند و در خور تقدیر.

کلیدواژه ها:

سیاست جرم زدایی ، سیاست کیفری ، قوانین نیروهای مسلح