بررسی تطبیقی راهبردهای سیاست خارجی دولتهای هاشمی، خاتمی و روحانی در برقراری همگرایی در خاورمیانه

سیاست خارجی تدابیر از پیش طراحی شده است که ازطریق دولتها به منظوردست یافتن به اهداف معین درمحیط بین المللی اجرا می گردد. به طور یقین، این نگرش و تغییر در دیدگاه،حکایت از درک درست و واقع گرایانه تصمیم گیرندگان از مسائل و تحولات بین المللی دارد که با هدف حفظ بقا و پایداری منافع جمهوری اسلامی اتخاذ شده است. رویکرد سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خاورمیانه از نگاه آرمانگرایانه بر مبنای ایدئولوژی به نگاه واقع گرایانه مبتنی بر اولویت قرار دادن منافع ملی در سیاست خارجی، بنحویکه این رویکرد و گذار تدریجی از مقطع ورود به دهه اول انقلاب به این سو، بطور برجسته تری در رفتار دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران قابل مشاهده می باشد. پژوهش حاضر مطالعه ای توصیفی تحلیلی است که با هدف بررسی تطبیقی راهبردهای سیاست خارجی دول تهای هاشمی، خاتمی و روحانی در برقراری همگرایی در خاورمیانه به روش کتابخانه ای انجام شده است. محقق در این پژوهش به دنبال پاسخ به این پرسش است که دولت های هاشمی رفسنجانی، خاتمی وروحانی ازچه راهبردهایی درسیاست خارجی، جهت برقراری همگرایی در منطقه خاورمیان ه بهره برده اند؟ نتایج پژوهش نشان داده است که راهبرد سیاست خارجی در دولت هاشمی رفسنجانی دربرقراری همگرایی در حوزه اقتصادی در دولت خاتمی باتاکیدبرحوزه فرهنگی وتمدن دردولت روحانی با تاکید برابعاد سیاسی از طریق مذاکره می باشد .

کلیدواژه ها:

سیاست خارجی ، همگرایی ، خاورمیانه