چگونه توانستم مسئله ی بیش فعالی را در دانش آموز کلاسم کنترل کنم؟

اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD) یکی از مشکلات سلامت روان است که باعث می شود فرد برای متمرکز شدن روی یک کار واحد یا ثابت نشستن برای مدت طولانی دچار مشکل شود. بسیاری از مردم در طول زندگی خود کاهش تمرکز و تغییر در سطح انرژی را تجربه می کنند. اما کم توجهی و بیش فعالی در افراد مبتلا به بیش فعالی شدیدتر است؛ به طوری که روی تحصیل، کار، روابط اجتماعی و زندگی خانوادگی آن ها تاثیر می گذارد. کم توجهی-بیش فعالی یک بیماری طولانی مدت (مزمن) است که باعث اختلال در عملکرد اجرایی می شود؛ به این معنی که توانایی فرد را برای مدیریت احساسات، افکار و اعمال خود مختل می کند. در این پژوهش پس از ارائه ی مقدمه ای در خصوص این اختلال، وارد بخش تشخیص مسئله می شویم که در این بخش اقداماتی از قبیل توصیف وضعیت موجود، بیان شفاف مسئله( بدون بیان علت و راه حل ها)، گردآوری اطلاعات اولیه( شواهد1، شامل شواهد تجربی سر کلاس از طریق روش مشاهده و شواهد نظری و پیشینه های پژوهش داخلی و خارجی)، تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از طریق روش الگوی شش پرسش و نیز ارائه راه حل های جدید که شامل انتقال موضوع به والدین جهت انجام اقدامات لازم و مراجعه به روانپزشک، اقدامات کنترلی در کلاس درس (ازجمله یادآوری انتظارات از دانش آموز بیش فعال و ارائه بازخورد های مکرر به وی)، انجام می پذیرد، سپس راه حل ها تک تک جهت اجرا و کنترل وضع موجود به کار بسته می شود و جزئیات انجام هر کدام بصورت مجزا شرح داده می شود، در انتها ارزیابی برای بررسی تاثیر راهکارها و اقدامات کنترلی (طبق شواهد 2 ) جهت دستیابی به اهداف پژوهش انجام می گیرد. نتایج حاصله از داده ها و نیز اعتباریابی اقدام پژوهی مذکور مشخص می کند اقدامات انجام یافته در کنترل بیش فعالی و تمرکز حواس دانش آموز موثر واقع شده و دانش آموز با دقت و تمرکز بیشتری در کلاس درس و مباحث آموزشی شرکت و همراهی می کند که این موضوع به بهبود وضعیت تحصیلی و علمی دانش آموز و بهبود فرایند تدریس منجر گردیده است. بر این اساس نیازی به تجدیدنظر و بررسی راه حل های جدید نبوده و اهداف پژوهش تا حد مطلوبی محقق گردیده است.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی ، اختلال ، کنترل.