بررسی تاثیر تدریس مشارکتی بر کیفیت یادگیری دانش آموزان دوره متوسطه دوم استان گلستان»

تدریس مشارکتی یکی از روش های نوین آموزش است که با تاکید بر تعامل و هم اندیشی دانش آموزان، فرایند یادگیری را از حالت سنتی و معلم محور خارج کرده و آن را به تجربه ای فعال، گروهی و پویا تبدیل می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تدریس مشارکتی بر کیفیت یادگیری دانش آموزان دوره متوسطه دوم در استان گلستان انجام شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل دبیران و دانش آموزان متوسطه دوم چند مدرسه از مناطق مختلف استان گلستان می باشد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ تایید شد. یافته ها نشان داد که استفاده از روش تدریس مشارکتی موجب افزایش انگیزه، درک بهتر مطالب، تقویت مهارت های اجتماعی، و کاهش اضطراب یادگیری در دانش آموزان شده است. همچنین نتایج حاکی از آن است که دبیرانی که از روش های مشارکتی بهره می برند، موفق تر در ایجاد فضای یادگیری معنادار عمل می کنند. در پایان، راهکارهایی برای به کارگیری بهتر این شیوه در برنامه ریزی های آموزشی ارائه شده است. این پژوهش می تواند برای برنامه ریزان درسی، معلمان و مدیران مدارس مفید باشد تا رویکرد خود را نسبت به فرایند تدریس بازنگری کنند.

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، یادگیری فعال ، یادگیری گروهی ، کیفیت آموزش ، متوسطه دوم ، گلستان