سرگذشت آغازین تجارب مدرن معماری در قرن بیستم؛ عقلانی، فردباور، بین المللی، وکارکرد گرا

خستین تجارب و پویشهای رایج در اواخر قرن نوزدهم سرمشقهای هنر مدرن را به بیستمین سده هدیه داد؛ مدرنیسم در معماری همانند نقاشی و پیکره سازی خود حاصل فردباوری و کاربستهای حاصل از حکمفرمایی ماشین و مکانیزاسیون بود. استفاده از مصالح صنعتی و سرمشقهای حاصل از اجرای کار توسط ماشینها انقلابی در معماری به راه انداخت کاربست فولاد و بتن که در میانه قرن نوزدهم بکار می رفت اینک پس از پنجاه سال به عنوان یک ماده ساختمانی مهم پرورش و اهمیت یافته بود اما بتن مسلح سیمای ممتاز معماری را مخدوش نساخت و نبوغ صاحبان ایده را مغروق در تولید انبوه نکرد بدین سان معماری و مهندسی آنچنان به هم نزدیک شدند که بتوانند در یک کالبد پدیدار گردند سبکی به وجود آمد که محصولات آن تضاد میان تجارب خلاق فردگرایانه و عمومیت را به نمایش میگذاشت ویژگیهایی همچون پرهیز از تاریخگرایی دیواره های شیشه ای حاکمیت عقل و چیرگی فناوری و سرانجام تقلیل حاکمیت مطلق اراده معمار در شکل و فرم جملگی اصول بنیادین معماری نوین را در اروپا و آمریکا پی ریزی کرد و پس از آن تمام جهان را در نوردید واژگان کلیدی معماری مدرن کارکردگرایی سبک بین المللی اکسپرسیونیسم

کلیدواژه ها:

معماری مدرن ، کارکرد گرایی ، سبک بین المللی ، اکسپرسیونیسم