پیش بینی نگرانی دانش آموزان مقطع دوم متوسطه شهر اصفهان براساس آگاهی های زیست محیطی و ادراک از نابرابری اجتماعی با میانجی گری تاب آوری

هدف پژوهش حاضر پیش بینی نگرانی دانش آموزان مقطع دوم متوسطه شهر اصفهان براساس آگاهی های زیست محیطی و ادراک از نابرابری اجتماعی با میانجی گری تاب آوری است. روش تحقیق پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه دوم ناحیه 5 شهر اصفهان که در سال تحصیلی 1403-1402 مشغول به تحصیل بوده اند. حجم نمونه طبق فرمول کوکران 328 نفر به دست آمد. سپس از بین مراکز متوسطه دوم این ناحیه، 10 مرکز به صورت تصادفی با هماهنگی با مدیران مسئولان انتخاب گردید.ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه نابرابری های اجتماعی درویشی باشبرات و همکاران (1394)، پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (2003)، پرسشنامه آگاهی زیست محیطی صالحی عمران و آقامحمدی (1387) و پرسشنامه نگرانی میر، میلر و متزگر (1990) بودند. داده ها با روش های ضرایب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS-23 و AMOS-24 تحلیل شدند. نتایج نشان می دهد که مدل نگرانی دانش آموزان مقطع دوم متوسطه شهر اصفهان براساس آگاهی های زیست محیطی و ادراک از نابرابری اجتماعی با میانجی گری تاب آوری دارای برازش مطلوبی است. یافته ها نشان می دهد که دو متغیر آگاهی های زیست محیطی و ادراک از نابرابری اجتماعی بر نگرانی اثر مستقیم و منفی دارد. همچنین، دیگر یافته ها نشان داد که آگاهی های زیست محیطی با نقش میانجی تاب آوری بر نگرانی اثر غیرمستقیم و منفی دارد. دیگر یافته ها نشان داد که ادراک از نابرابری اجتماعی با نقش میانجی تاب آوری بر نگرانی اثر غیرمستقیم و منفی دارد (05/0>P). با توجه به نتایج، برای کاهش نگرانی در دانش‎آموزان مقطع متوسطه دوم می توان آگاهی های زیست محیطی، ادراک از نابرابری اجتماعی آنها را از طریق بهبود تاب آوری ارتقاء بخشید.

کلیدواژه ها:

نگرانی ، آگاهی های زیست محیطی ، ادراک از نابرابری اجتماعی ، تاب آوری