نقش بازآفرینی خلاقیت محور در بهبود کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری در دوره ابتدایی با تاکید بر تحول رویکردهای تربیتی نوین در مدارس ایران

در دهه های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان دستخوش تحولات گسترده ای شده اند؛ تحولات ناشی از پیشرفت فناوری، تحولات فرهنگی، اجتماعی و روان شناختی که آموزش و پرورش را با چالش های متعددی مواجه ساخته است. در این میان، آموزش ابتدایی به عنوان زیربنای اصلی رشد شخصیت، ذهنیت، و توانمندی های شناختی و اجتماعی کودکان، نیازمند بازنگری و بازآفرینی جدی در فرآیندهای یاددهی–یادگیری است. این مقاله در پی آن است تا با تاکید بر خلاقیت محوری در طراحی برنامه های آموزشی و روش های تدریس، راهکارهایی علمی و اجرایی برای ارتقای کیفیت آموزش در مقطع ابتدایی ارائه دهد. مسئله اصلی آن است که با وجود تلاش های ساختاری و برنامه ای، همچنان کیفیت یادگیری در بسیاری از کلاس های ابتدایی در سطح مطلوب نیست و دانش آموزان با مشکلاتی نظیر افت تحصیلی، بی انگیزگی، و عدم توانایی در حل مسئله مواجه اند. مقاله حاضر با بهره گیری از تحلیل محتوایی و مطالعات تطبیقی، سعی دارد مفاهیمی نظیر یادگیری فعال، آموزش مشارکتی، و تربیت تمام نگر را در قالب راهبردهایی نوین و بومی شده بازتعریف کرده و در چارچوب نظریه های یادگیری سازنده، به تحلیل و تبیین آن ها بپردازد.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، یادگیری فعال ، تحول تربیتی ، یاددهی–یادگیری ، مدرسه