بررسی تاثیر مدیریت کلاس درس بر افزایش مهارت های ارتباطی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مدیریت کارآمد و مشارکتی کلاس درس بر ارتقای مهارت های ارتباطی دانش آموزان در مدارس متوسطه بود. با توجه به اهمیت مهارت های ارتباطی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در رشد تحصیلی، اجتماعی و آینده حرفه ای دانش آموزان، شناسایی عوامل تسهیل کننده این مهارت ها، به ویژه سبک های مدیریت کلاس، ضرورت دارد. پژوهش در قالب اقدام پژوهی و با بهره گیری از رویکرد کمی کیفی انجام شد. جامعه پژوهش دانش آموزان پایه هفتم یک مدرسه نمونه دولتی در شهر گرگان بودند که طی یک دوره هشت هفته ای، با تغییراتی در شیوه مدیریت کلاس (افزایش فعالیت های گروهی، آموزش مهارت های شنیداری و گفتاری، تدوین قوانین کلاسی با مشارکت دانش آموزان و ارائه بازخورد مثبت)، مورد مطالعه قرار گرفتند.ابزار جمع آوری داده ها شامل مشاهده رفتارهای کلاسی، پرسش نامه مهارت های ارتباطی پیش و پس از مداخله، و مصاحبه نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و اولیا بود. نتایج بهبود معنی داری را در مهارت های ارتباطی مختلف همچون مشارکت در بحث، گوش دادن فعال، احترام به نوبت صحبت و کاهش رفتارهای منفی (از قبیل تمسخر یا قطع سخن دیگران) نشان داد. همچنین، حس امنیت روانی کلاس و روابط مثبت بین دانش آموزان تقویت شد. تحلیل کیفی داده ها بیانگر آن است که مدیریت مشارکتی و تقویت حس تعلق و همکاری، بستر مناسبی برای رشد ابعاد مختلف ارتباطی دانش آموزان فراهم می کند.در مجموع، یافته های پژوهش حاضر تاکید دارد که توجه جدی به مدل های مدیریت کلاسی با رویکرد مشارکتی، زمینه ساز تحول مثبت در تربیت و کیفیت ارتباطات انسانی نسل جدید است. تقویت مهارت های ارتباطی باید به عنوان یکی از برنامه های کلیدی آموزش و پرورش در سطوح سیاستگذاری، برنامه ریزی و عمل مدارس مورد توجه ویژه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تعامل اجتماعی ، کار گروهی ، محیط یادگیری مشارکتی