بررسی توانایی کلامی و قدرت بیان افراد و میزان ارتکاب جرم جمال الدین حسین پور

در جوامع امروزی، مهارت های ارتباطی و قدرت بیان به عنوان یکی از ابزارهای موثر در شکل دهی به رفتارهای اجتماعی و پیشگیری از بروز خشونت و رفتارهای مجرمانه شناخته می شوند. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین توانایی کلامی افراد و میزان ارتکاب جرائم، به ویژه جرائم خشن و علیه تمامیت جسمانی و معنوی اشخاص انجام شده است. فرض اصلی مقاله بر این است که افراد دارای مهارت های زبانی بالاتر و قدرت بیان موثرتر، در مواجهه با تعارضات و تنش های اجتماعی، کمتر به کنش های پرخاشگرانه و خشونت آمیز متوسل می شوند.با تحلیل یافته های روان شناختی و جامعه شناختی و مرور مطالعات انجام شده، نشان داده می شود که ضعف در بیان احساسات و افکار، اغلب با ناتوانی در مدیریت هیجان ها و در نتیجه، افزایش رفتارهای پرخطر و مجرمانه همراه است. از سوی دیگر، آموزش هدفمند مهارت های گفت وگو، گوش دادن موثر، و زبان آموزی از سنین پایین، نه تنها توان کلامی افراد را تقویت می کند، بلکه ظرفیت همدلی، حل مسئله، و تاب آوری اجتماعی را نیز افزایش می دهد. در این مقاله، نقش نهادهای تربیتی همچون خانواده، مدرسه و رسانه ها در ارتقاء قدرت بیان و کاهش زمینه های جرم خیزی در افراد مورد واکاوی قرار گرفته و راهکارهایی عملی برای استفاده از آموزش زبان به عنوان ابزار پیشگیرانه در حوزه جرم شناسی ارائه شده است.