مدل سازی تاثیر هوش مصنوعی بر چابکی سازمان در مواجهه با تغییرات محیطی

در جهان پرتحول امروز، سازمان ها برای بقا و پیشرفت نیازمند چابکی بالا در مواجهه با تغییرات محیطی هستند. چابکی سازمانی به عنوان توانایی درک سریع تغییرات و واکنش موثر نسبت به آن ها شناخته می شود. از سوی دیگر، هوش مصنوعی به عنوان یک فناوری نوین، با ارائه ابزارهایی مانند تحلیل داده های کلان، یادگیری ماشین و تصمیم سازی خودکار، می تواند نقشی حیاتی در بهبود واکنش پذیری سازمان ها ایفا کند. این پژوهش با هدف بررسی و مدل سازی تاثیر هوش مصنوعی بر چابکی سازمانی انجام شده است. روش پژوهش ترکیبی است و شامل دو مرحله کیفی (تحلیل محتوا و مصاحبه با خبرگان) و کمی (پیمایش و تحلیل معادلات ساختاری) می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی تاثیر معناداری بر ابعاد مختلف چابکی سازمانی، به ویژه چابکی تصمیم گیری و فناورانه دارد. همچنین نقش رهبری فناورانه به عنوان یک عامل میانجی در استفاده موثر از ظرفیت های AI تایید شد. شدت تهدیدات محیطی نیز به عنوان متغیر زمینه ای موجب تشدید اثرگذاری AI بر چابکی می شود. این مطالعه با طراحی مدل مفهومی جدید و آزمون فرضیه ها، بینش های نظری و کاربردی جدیدی در زمینه بهره برداری از هوش مصنوعی برای افزایش انعطاف پذیری سازمان ها ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، چابکی سازمان ، تغییرات محیطی ، رهبری فناورانه ، تصمیم گیری تطبیقی