طراحی محیط یادگیری مجازی با رویکرد تعاملی مبتنی بر اصول علوم تربیتی

با گسترش فناوری و ضرورت بهره گیری از آموزش مجازی در نظام های آموزشی، طراحی محیط های یادگیری مجازی نیازمند توجه جدی به اصول علوم تربیتی و تعامل موثر بین معلم و هنرجو است. پژوهش حاضر به بررسی تجربه ای آموزشی در هنرستانی محروم در بستر مجازی می پردازد، جایی که با کمبود شدید امکانات، از ابزارهای بومی نظیر پیام رسان شاد، آزمون های دیجیتال و پروژه های کاربردی برای آموزش مفاهیم شبکه و سیستم عامل استفاده شده است. تمرکز اصلی در طراحی محیط آموزشی، بر افزایش مشارکت، مسئولیت پذیری و نظم هنرجویان بوده است. تحلیل داده های جمع آوری شده نشان داد که حتی در شرایط فاقد تجهیزات، با طراحی مناسب و توجه به اصول تربیتی، می توان به یادگیری معنادار دست یافت. این مطالعه نشان می دهد که محیط های یادگیری مجازی تنها زمانی موفق خواهند بود که تعامل دوسویه، خودارزیابی، و طراحی منطبق با شرایط بومی در آن ها لحاظ گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مجازی ، طراحی آموزشی ، تعامل ، علوم تربیتی ، آموزش فنی وحرفه ای