چگونه استعدادهای دانش آموزان را شناسایی کنیم ؟

استعدادیابی شناسایی علایق ذاتی، توانمندیهای ویژه و پتانسیل رشد کودک نه صرفا تمرکز بر موفقیت های تحصیلی است. شناسایی و پرورش استعدادهای دانش آموزان ، نیازمند همکاری حیاتی و مکمل دو نهاد اصلی است مدرسه با محوریت معلم و خانواده معلم در محیط آموزشی با طراحی فعالیت های متنوع و مشاهده دقیق رفتارها ، علایق وتوانایی های دانش آموزان در موقعیت های یادگیری و اجتماعی، استعدادهای بالقوه را شناسایی می کند. نقش کلیدی معلم ، ایجاد فضای امن برای بروز استعدادها و ثبت و انتقال این مشاهدات به والدین است . والدین با شناخت عمیق و منحصر بفرد از فرزند خود در محیط طبیعی خانه و زندگی روز مره شاهد علایق پایدار ،کنجکاوی های خود انگیخته و واکنش های خاص او هستند . نقش حیاتی انها ، فراهم کردن محیطی غنی و حمایتگر برای کشف و رشد این علایق بدون تحمیل خواسته های خود وبا ارائه حمایت عاطفی بی قید و شرط است .اثر بخشی واقعی زمانی حاصل می شود که معلم و والدین در تعامل مستمر باشند .مشاهدات خود از دو محیط متفاوت (مدرسه و خانه)رابا هم به اشتراک بگذارند ، در حمایت و هدایت استعدادها هماهنگ عمل کنند و تصویر کاملی از دانش آموز بسازند .این فرایند نیازمند صبر،حساسیت و انعطاف از سوی دو طرف است. استعدادیابی موثرزمانی اتفاق می افتد که معلمان( به عنوان ناظران آموزش دیده ) و والدین (به عنوان ناظران طبیعی) با همکاری هم ، فضای امن و متنوعی برای کشف تجربه و رشد توانمندیهای منحصربفرد کودک فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، استعداد ، معلم ، والدین