برنامه ریزی درسی مبتنی بر هوش هیجانی در دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف تبیین مبانی نظری، ضرورت ها، چارچوب ها و راهکارهای برنامه ریزی درسی مبتنی بر هوش هیجانی (EI) در دوره ابتدایی با استفاده از روش تحقیق کتابخانه ای (اسنادی) انجام شده است. هوش هیجانی به عنوان مجموعه ای از توانایی های شناخت، مدیریت و استفاده سازنده از هیجان ها، نقشی حیاتی در موفقیت تحصیلی و روانی-اجتماعی کودکان دارد (سالووی و مایر، 1990؛ گلمن، 1995). دوره ابتدایی به دلیل شکل گیری بنیان های شخصیتی، زمان طلایی پرورش این مهارت هاست (براکت و ریورز، 2014). یافته ها نشان می دهد تلفیق هوش هیجانی در برنامه درسی دوره ابتدایی، منجر به بهبود عملکرد تحصیلی، کاهش مشکلات رفتاری، تقویت مهارت های ارتباطی، حل مسئله، تاب آوری و انگیزش درونی می شود (دیرکز و همکاران، 2011؛ الیاس و همکاران، 1997). این مقاله با تحلیل منابع معتبر، مولفه های کلیدی (خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی، مدیریت روابط)، اصول برنامه ریزی (تلفیق، تجربه محوری، توجه به تفاوت ها) و راهکارهای اجرایی (طراحی فعالیت ها، نقش معلم، ارزشیابی کیفی) را ارائه داده و چالش هایی چون کمبود آموزش معلمان و فشار برنامه شناختی را با راهکارهای عملیاتی بررسی می کند (زینس و همکاران، 2004؛ کوهن، 2006). نتیجه گیری کلی بر ضرورت این برنامه ریزی به عنوان سرمایه گذاری برای تربیت شهروندانی سالم و موفق تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، هوش هیجانی ، دوره ابتدایی ، آموزش اجتماعی-هیجانی ، تلفیق درسی ، روش کتابخانه ای.