مطالعه تاثیر جذابیت برند کارفرما بر قصد درخواست شغل با نقش میانجی شهرت سازمانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر جذابیت برند کارفرما بر قصد درخواست شغل با نقش میانجی شهرت سازمانی انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی و به روش توصیفی-همبستگی انجام گرفته و جامعه آماری آن شامل کارکنان شاغل در هتل های شهر قم می باشد. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شده و 195 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های استاندارد بر مبنای مطالعات برتون و همکاران (برای جذابیت برند کارفرما)، فومبران و ون رایل (برای شهرت سازمانی)، و آنه و همکاران (برای قصد درخواست شغل) بوده اند. روایی پرسشنامه ها با استفاده از روایی محتوایی و سازه، و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزارهای SPSS و LISREL و از طریق مدل معادلات ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که جذابیت برند کارفرما تاثیر مستقیم و معناداری بر قصد درخواست شغل دارد. همچنین مشخص شد که جذابیت برند کارفرما تاثیر مثبت و معناداری بر شهرت سازمانی دارد و از سوی دیگر شهرت سازمانی نیز تاثیر معناداری بر قصد درخواست شغل می گذارد. آزمون نقش میانجی نیز حاکی از آن بود که شهرت سازمانی به طور معناداری نقش میانجی بین جذابیت برند کارفرما و قصد درخواست شغل ایفا می کند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که سازمان ها برای جذب نیروهای شایسته، می بایست به تقویت تصویر برند کارفرمایی خود بپردازند و هم زمان بر ارتقاء شهرت سازمانی نیز تمرکز کنند. تقویت این دو مولفه می تواند منجر به ایجاد مزیت رقابتی در بازار کار شده و فرآیند جذب منابع انسانی را اثربخش تر سازد.

کلیدواژه ها:

بازار کار رقابتی ، تصویر ذهنی سازمان ، استراتژی منابع انسانی ، تمایز برند کارفرما ، مزیت رقابتی پایدار