بررسی ساختار اجتماعی و سیاسی آتن و نقش آن بر گسترش تحولات علمی و تعلیم و تربیت

د یرباز مساله تعلیم و تربیت، یکی از د غد غه های اصلی فیلسوفان و اند یشمند ان بود ه است. د ر آتن باستان نخستین بار افلاطون د ر قالب نگارش کتاب جمهوری به شیوه ای نظام مند به این موضوع پرد اخت. د ر آن برهه کنکاش د راین موضوع از آن جهت مهم بود که انسان به عنوان موجود ی بالطبع اجتماعی د ر نظر گرفته می شد . د ر نتیجه نیازمند تعلیم و تربیت خاصی بود تا مهیای ورود به اجتماع شود . د ر قرون میانه، حاکم شد ن اند یشه مسیحی و د ر نظر گرفتن انسان به عنوان وارث گناه اولیه، متولیان کلیسا را بر آن د اشت که به تربیت رنگ و بوی د ینی ببخشند و مسیحیان را برای ورود به ملکوت آسمان آماد ه کنند . این پژوهش سعی دارد به سیر تحول مفهوم و جایگاه تعلیم و تربیت در آتن باستان و قرون وسطی بپردازد و تغییرات و تفاوت های مفهوم آموزش را به عنوان اساسی ترین رکن دانش بشری مورد بررسی قرار دهد و سپس پیامدهای آموزشی این تغییرات و تحولات را مورد ارزیابی قرار دهد. به آن پرداخته خواهد شد. با توجه به گستردگی مباحث تاریخی به طور کلی و بحث تغییرات مفهوم و جایگاه تعلیم و تربیت به طور خاص، لازم است از هر دوره یک متفکر انتخاب شود (افلاطون از دوره یونان باستان و توماس آکویناس از دوره میانی). این پژوهش بر آن است تا علاوه بر تبیین جایگاه ارزشی تعلیم و تربیت در هر دوره، به تاثیر نوع نگاه خاص هر دوره بر عنصر شناختی عقل در مقوله تعلیم و تربیت (به طور کلی) دست یابد.

کلیدواژه ها:

یونان ، آتن ، تعلیم و تربیت