تاثیر سبک های یادگیری سازگار با مغز بر فرایند یادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر سبک های یادگیری سازگار با مغز بر فرآیند یادگیری دانش آموزان ابتدایی است. نتایج پژوهش های بین المللی و داخلی نشان می دهد به کارگیری راهبردهایی که با اصول نوروسایکولوژی و عملکرد مغز انسان منطبق اند، باعث افزایش انگیزش، درگیری فعال، یادگیری عمیق تر و پایداری بیشتر آموخته ها در دانش آموزان می شود. همچنین، محیط یادگیری غنی از تحریک حواس و فرصت تجربه عملی، باعث ارتقای خلاقیت، خودتنظیمی و دستاورد تحصیلی می گردد. جمع بندی داده ها حاکی از لزوم بازنگری روش های آموزشی سنتی و توسعه رویکردهای مغزپایه در آموزش دوره ابتدایی است. پژوهش حاضر به بررسی جامع تاثیر سبک های یادگیری سازگار با مغز بر فرایند یادگیری دانش آموزان ابتدایی پرداخته است. سبک های یادگیری مغزپایه مبتنی بر یافته های علوم اعصاب شناختی و روانشناسی تربیتی هستند و اصولی از قبیل یادگیری فعال، تجربه محور، چندحسی، توجه به تفاوت های فردی و چرخه های طبیعی پردازش مغز را مدنظر قرار می دهند. این مطالعه به شیوه مروری–تحلیلی و با تجزیه و تحلیل پژوهش های ملی و بین المللی صورت گرفته است.یافته ها نشان می دهد که پیاده سازی راهبردهای مغزپایه در کلاس، همچون به کارگیری بازی های آموزشی، پروژه های گروهی، فعالیت های چندحسی و محیط های انگیزشی، منجر به افزایش درگیری شناختی و عاطفی دانش آموزان، تقویت حافظه بلندمدت، رشد مهارت های اجتماعی و عاطفی و کاهش اضطراب تحصیلی می گردد. نتایج پژوهش های داخلی (رحیمی، 1402؛ شریفی و عباسی، 1400) و خارجی (Jensen, 2008; Sousa, 2016; Tokuhama-Espinosa, 2011) همگی حاکی از اثربخشی معنادار این سبک ها در بهبود انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی دارند؛ به ویژه در دانش آموزانی که نیازهای ویژه یا سطح دقت پایین تری دارند.

کلیدواژه ها:

سازگار با مغز ، روش های یادگیری ، دانش آموزان