استراتژی منابع انسانی مبتنی بر مدل های پیش بینی گر سلامت روان سازمانی: گامی نو در بهره وری پنهان سازمان ها

در دهه اخیر، مفهوم سلامت روان به عنوان یکی از مولفه های اصلی رفاه کارکنان در سازمان ها مطرح شده است، اما به ندرت در سطح استراتژیک مدیریت منابع انسانی مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله با هدف طراحی یک مدل نوین در استراتژی منابع انسانی، بر پایه پیش بینی وضعیت سلامت روان سازمانی، تلاش می کند تا رابطه میان تاب آوری روانی کارکنان، تصمیم گیری های استراتژیک، و بهره وری سازمانی را تبیین کند. با بهره گیری از روش کیفی تحلیل محتوا، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران منابع انسانی و روانشناسان سازمانی صورت گرفت و داده ها با نرم افزار MAXQDA تحلیل شد. نتایج نشان می دهند که استفاده از شاخص های سلامت روان در فرایند تصمیم سازی منابع انسانی، می تواند به صورت چشمگیری از نرخ ترک شغل، فرسودگی شغلی، و تعارضات درون سازمانی بکاهد. در پایان، یک مدل بومی برای پیش بینی سلامت روان سازمانی به عنوان پایه ای برای طراحی استراتژی منابع انسانی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

منابع انسانی ، استراتژی های منابع انسانی ، مدل های پیش بینی گر سلامت