نقش یادگیری معکوس در افزایش یادگیری دانش آموز دیر آموز

یادگیری معکوس به عنوان رویکردی نوین در آموزش، تاثیر قابل توجهی بر بهره وری یادگیری دانش آموزان دیرآموز دوره اول ابتدایی دارد. این روش که آموزش مفاهیم جدید را به خارج از کلاس منتقل می کند و زمان کلاس را به فعالیت های تعاملی اختصاص می دهد، فرصت های متعددی برای دانش آموزان با نیازهای ویژه فراهم می آورد. دانش آموزان دیرآموز که با مشکلاتی چون سرعت پردازش کند و درک دشوار مفاهیم مواجه اند، با یادگیری معکوس می توانند یادگیری خود را بهبود بخشند، انگیزه و مشارکت بیشتری داشته باشند و اضطراب ناشی از یادگیری در جمع را کاهش دهند. این مقاله با بررسی مبانی نظری یادگیری معکوس، ویژگی های دانش آموزان دیرآموز و مزایای این روش برای آنان، به همراه بررسی پژوهش های مرتبط و چالش های اجرایی، نشان می دهد که یادگیری معکوس با فراهم سازی امکانات مناسب، آموزش معلمان و جلب حمایت خانواده ها، ابزاری موثر در ارتقای کیفیت آموزش این گروه است. در نهایت پیشنهاداتی برای اجرای موفق این رویکرد ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، دانش آموز دیرآموز ، بهره وری یادگیری ، آموزش تعاملی ، نیازهای ویژه ، دوره ابتدایی