تدریس هوشمند در رشته برق: تجربه ای موفق از تلفیق آموزش سنتی و فناوری

چکیده: زمینه: یادگیری دروس فنی و حرفه ای، به ویژه در رشته برق، نیازمند ترکیبی از آموزش نظری و تمرین عملی مستمر است. در بسیاری از هنرستان ها، کمبود تجهیزات کارگاهی، تراکم کلاس ها و روش های تدریس سنتی، مانع تحقق یادگیری عمیق و مهارت محور می شود. این مسئله، به ویژه در درک مفاهیم طراحی مدار الکتریکی، چالش های جدی برای هنرجویان ایجاد کرده است. هدف: پژوهش حاضر با هدف ارتقاء درک مفاهیم طراحی مدار و افزایش مشارکت یادگیری در هنرجویان پایه دهم رشته برق، از طریق به کارگیری اپلیکیشن شبیه ساز Electrical Technician به عنوان ابزار فناورمحور جایگزین آموزش عملی طراحی و اجرا گردید. روش پژوهش: این مطالعه به روش اقدام پژوهی انجام شد. ابتدا با استفاده از ابزارهایی نظیر مشاهده مستقیم، مصاحبه های غیررسمی، پیش آزمون تشخیصی و بررسی تمرین های اولیه، وضعیت موجود هنرجویان تحلیل شد. سپس در دو مرحله، راهکار آموزش از طریق اپلیکیشن اجرا گردید: در مرحله اول، آموزش مقدماتی کار با نرم افزار و انجام تمرین های پایه؛ و در مرحله دوم، توسعه فعالیت ها، تعریف پروژه های گروهی، استفاده از بازخورد و تشویق رقابت در فضای مجازی. یافته ها: پس از اجرای راهکار، میانگین نمرات هنرجویان از 6 به 13 افزایش یافت. بیش از 75٪ هنرجویان مشارکت فعال در کلاس و گروه شاد داشتند. خلاقیت، دقت در طراحی مدار، اعتماد به نفس و مهارت تحلیل مفاهیم فنی به طور محسوسی افزایش یافت. رفتار یادگیری دانش آموزان نیز از حالت منفعل به یادگیرنده فعال و مشارکت جو تغییر کرد. نتیجه گیری: استفاده از اپلیکیشن شبیه ساز به عنوان ابزار جایگزین آموزش عملی در شرایط کمبود امکانات، روشی موثر و اثربخش برای ارتقای کیفیت آموزش فنی ارزیابی شد. این تجربه نشان داد که بهره گیری از فناوری آموزشی، علاوه بر افزایش بهره وری کلاس، موجب توسعه مهارت های فردی، اجتماعی و حرفه ای هنرجویان می گردد و قابلیت تعمیم به سایر هنرستان ها را نیز دارد.

کلیدواژه ها:

اپلیکیشن شبیه ساز ، تدریس هوشمند ، رشته الکتروتکنیک ، طراحی مدار الکتریکی ، یادگیری مبتنی بر فناوری