شناخت عوامل استرس زا و ارائه راهکارهای مبتنی بر روانشناسی جهت پیشگیری از فرسودگی و کاهش بهره وری پرسنل آزمایشگاه بالینی

فرسودگی شغلی یکی از چالش های جدی در محیط های آزمایشگاهی بالینی است که می تواند منجر به کاهش بهره وری و افزایش خطاهای انسانی گردد. شناسایی و مدیریت عوامل استرس زا در این حیطه ضروری است.این پژوهش با هدف شناسایی عوامل استرس زا و ارائه راهکارهای روانشناختی برای پیشگیری از فرسودگی شغلی و افزایش بهره وری پرسنل آزمایشگاه بالینی انجام می شود.در این تحقیق از یک پرسشنامه استاندارد شامل سوالات مرتبط با عوامل استرس زا و فرسودگی شغلی استفاده می شود. جامعه نمونه شامل 100 نفر از پرسنل آزمایشگاه های بالینی در یک بیمارستان بزرگ خواهد بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل می شود. روش های آماری شامل توصیفی و استنباطی خواهد بود. تحلیل داده ها به شناسایی روابط معنادار بین عوامل استرس زا و سطح فرسودگی شغلی کمک خواهد کرد.نتایج تحقیق به شناسایی عوامل استرس زای غالب و روابط آن ها با فرسودگی شغلی می پردازد و همچنین راهکارهای مبتنی بر روانشناسی برای کاهش اثرات منفی این عوامل ارائه خواهد شد. انتظار می رود که این یافته ها به بهبود شرایط کاری و افزایش کیفیت خدمات در آزمایشگاه های بالینی کمک کند.شناسایی و مدیریت موثر عوامل استرس زا در محیط های آزمایشگاهی بالینی می تواند به پیشگیری از فرسودگی شغلی و بهبود عملکرد پرسنل بینجامد، که در نهایت کیفیت خدمات به بیماران را بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، بهره وری ، فرسودگی ، پرسنل آزمایشگاه