طراحی و ساخت یک تجهیز پزشکی با استفاده از ادوات الکترونیک – قدرت

با توجه به تاثیرگزاری دو عنصر زمان و نیروی انسانی در افزایش بهره وری عمل احیای قلبی – ریوی، اگر بتوان راندمان این دو عامل را افزایش داد به تعاقب میتوان باعث افزایش بازده ی عمل احیا نیز گردید. در این مطالعه به بررسی نقش سامانه خودکار احیای قلبی – ریوی میپردازیم که میتواند تنها با یک اپراتور و طی 15 ثانیه شروع به کار نماید. احیای قلبی-ریوی مجموعه اقداماتی است که به منظور بازگرداندن حیات، پس از مرگ بالینی انجام میشود. این اقدامات مخصوصا اثر مفید خود را در بیمارانی که دچار مرگ ناگهانی شده اند، نشان داده است(1). مرگ ناگهانی عبارت است ازمرگ طبیعی در کمتر از یک ساعت از شروع علائم حاد در فردی که ممکن است بیماری شناخته شده(در هرزمینه ای) داشته یا نداشته باشد(2).میزان بروز ایست قلبی خارج بیمارستانی و مرگ های ناشی از آن دربالغین پس از30 سالگی نسبت به قیل از آن شروع به افزایش نموده ودر سنین 45 تا 75 سالگی به اوج میرسد. (2, 3). از آنجاییکه در بسیاری از بیماری ها مخصوصا بیماریهای قلبی فوت به شکل ناگهانی رخ میدهد ، به جهت کاهش مرگ و میر ناشی از این بیماری ها، توجه به احیای قلبی-ریوی و عوامل تعیین کننده موفقیت آن همواره درمرکز توجه محققین قرار دارد(4). موفقیت نهایی احیای قلبی خارج بیمارستانی از %4/1تا %33 گزارش میشود؛ این میزان موفقیت که عموما وابسته به فاصله تا مرکز درمانی و محدودیت های نیروی انسانی در حین اعزام به مرکز درمانی میباشد، در شهرهای بزرگ کمتر و در شهر های کوچک، بیشتر می باشد. (3, 5). شایان توجه است در احیای قلبی خارج بیمارستانی، سرعت عمل و عوامل مربوط به سرعت ( ازجمله سرعت شروع احیا و لوله گذاری) حرف اول را میزنند(5). علل زمینه ای ایست های قلبی پیش بیمارستانی، غالبا عواملی مثل آریتمی های قلبی هستند که سرعت عملکرد در مقابله با آن عامل مهمی است واگر فرصت کافی در اختیار باشد، بصورت بالقوه قابل درمان می باشند(6) لذا سرعت رسیدگی به بیمار به صورت عامل تعیین کننده و محدود کننده ی موفقیت در می آید(7). احیای قلبی در بیماران بستری در بیمارستان موضوع متفاوتی است چرا که علل غافلگیر کننده ی کمتری وجود دارد و بیماری آن ها معمولا دارای سیر تدریجی میباشد(8, 9) در یکی از بزرگ ترین مطالعات انجام شده توسط دکتر برانر بین سالهای 1992 تا 2005 تعداد 985 مورد احیای قلبی داخل بیمارستانی در افراد بالای 65 سال مورد بررسی قرار گرفت که که مشخص شد احیای قلبی-ریوی دارای موفقیت با درصد پایین بوده است (7). در مطالعه ای دیگری که در بیمارستان ولیعصر زنجان طی سال 1387 انجام شد، احتمال موفقیت احیای منجر به ترخیص بیماران از بیمارستان %2/18 بوده است که طی گذشت زمان انجام مطالعه تغییر قابل ملاحظه ی نداشته است. در این مدت تعداد بیمارانی که قبل از مرگ، در بیمارستان احیا شده اند، روز به روز افزوده شده و بیمارانی که پس از احیا از بیمارستان ترخیص شده اند، کاسته شده است.همچنین احتمال موفقیت در مردان دارای بیماری های متعدد و بیمارانی که در بخش های با پرستاران ورزیده بستری بودند، کمتر بوده است که دلیل آن امکانات پایین احیا و ترکیب بیماران با ارجحیت بستری پایینتر با بیماری های خطیر و شدیدتر. (10).

کلیدواژه ها:

احیا ، قلبی ، ریوی ، سامانه ، خودکار