زمان و مکان در نسبت هستی شناختی حکمت متعالیه و نظریه نسبیت انیشتین در مواجهه با نقدهای میان رشته ای
فایل این در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
چکیده :
پژوهش به بررسی همگرایی مفهومی میان فلسفه حکمت متعالیه صدرایی و نظریه نسبیت انیشتین در موضوع زمان و مکان می پردازد. در حکمت متعالیه، زمان به عنوان بعدی ذاتی از هستی و تجلی حرکت جوهری مطرح شده، در حالی که نظریه نسبیت فضا-زمان را به عنوان ساختاری چهاربعدی و پویا توصیف می کند. این مقاله با تحلیل تطبیقی، نشان می دهد که هر دو دیدگاه، با وجود تفاوت های روش شناختی، در نفی مطلق انگاری زمان و مکان و تاکید بر نسبیت و پویایی آنها هم راستا هستند. پژوهش حاضر ضمن پاسخ به نقدهای بین رشته ای، استدلال می کند که این همگرایی، فهم عمیق تری از زمان و مکان فراهم آورده و افق های جدیدی برای تحقیقات میان رشته ای می گشاید. روش پژوهش، تحلیل تطبیقی منابع اصلی هر دو حوزه بوده و هدف آن، ارائه چارچوبی منسجم برای تعامل فلسفه و علم در مواجهه با پرسش های بنیادین هستی شناختی است. نتیجه آن، تاکید بر ضرورت گفتگوی بین رشته ای و امکان غنابخشی متقابل فلسفه و علم در فهم پدیده های زمان و مکان می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدی محمدزاده
دبیر رسمی آموزش پرورش شهرستان خلخال
مراجع و منابع این :
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود لینک شده اند :