چگونه توانستم اطلاعات علمی هنرجویان کلاس دوازدهم نقشه کشی ساختمان نسبت به رشته شان را بهبود ببخشم؟

لازمه یک کشور موفق، تربیت جوانانی کاردان، پر تلاش، مسئولیت پذیر در هر عرصه و جایگاهی می باشد. هر فرد می بایست در یک مسیر درست آموزش قرار گیرد بطوری که با اطلاع از مسیرش در کنار علاقه، انگیزه و استعداد او پیش رود. برای رسیدن به این مهم، میباست نظام آموزشی ، این مسیر را هموار کند. متاسفانه مشاهده می شود که دانش آموز در زمان انتخاب رشته، علاوه بر اینکه شناخت چندانی نسبت به رشته و آینده اش ندارند، محدودیت هم در انتخاب رشته دارد. از طرفی امکانات مدارس و هنرستان ها هم درجاهای مختلف در سطح پایینی قرار دارد و البته نوع آموزش هم با توجه به پیشرفت های تکنولوژی هنوز نتوانسته بروز شود. در کنار این ها، مشکلات اقتصادی معلمین و معاونین، مدیران و پایین بودن حقوق آنها و بهم خوردن تمرکزشان، مشکلات اقتصادی خانواده ها و لزوم کار کردن دانش آموز حتی در زمان تحصیل و البته دیدگاه منفی نسبت به تحصیل حتی در خانواده هایی که مشکل اقتصادی ندارند، باعث شده آموزش دارای مشکلات شود و البته آینده مبهمی در ذهن خانواده و دانش آموز نسبت به تحصیل شکل بگیرد. از این رو میبایست راه های گونان برای حل این مشکلات و جایگزین کردن روش های نوین تدریس بجای روش های قدیمی و خسته کننده برای دانش آموز، همچنین بالابردن امکانات مدارس، به طور واقعی انجام گردد و این نیاز به شنیدن و دیدن مشکلات و یک عزم واقعی برای حل این موارد می باشد. در هرصورت اینجانب محمدرضا سوخت سرایی به عنوان هنرآموز سعی کردم با توکل بر خدا و در همین امکانات و شرایط، مسائل را پیدا کرده و بتوانم راه هایی را برای آموزش بهتر و نشان دادن آینده ی بهتر برای دانش آموزانم فراهم آورم.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، انگیزه ، تدریس ، سطح علمی ، هنر آموز