بررسی جهاد در مثنوی مولوی

اگربخواهیم مروری بردوره وهرعصری ازدوران گذر زندگی انسانها دردنیاداشته باشیم بی شک طبقات واقشاراجتماعی که تمدن وپیشرفت راخواستاربودندوبرای حاکمیت عقایدواندیشه هاوآثارشان درجامعه راهها وشیوه هایی رادرپیش می گرفتندیکی ازراهها مبارزه ونبردودرحد عمیق تری چپاول وکشورگشایی بوده کم کم باروی کار آمدن مکاتب ومذاهب این نبردها ومبارزه هارنگ و بوی دینی به خود گرفت واین عبارت به واژه ای مقدس بنام جهادودفاع درجامعه ی بشری نهادینه وشکل گرفت،بعدهاشاعران ونویسندگان ادبی هم از این این واژه باتعابیر مختلف درآثارشان بکاربردنددراین مقاله سعی شده این واژه یعنی جهاد ازنگاه مردی شوردیده دل ،عاشق سودازده ای که قراروآرام ازعشق مطلوب خود نداشته است مورد بررسی قرارداده شود.مولانا این سالک پیرکه گویی ره صدساله رایک شبه طی کرده ،بدرستی نگاهی عرفانی به مسائل اجتماعی خود داشته ،بطوری که امروزه هم راهگشای زندگی انسانها باشد،اوجهادنفس ومبارزه با نفس خبیث واماره رابدرستی درمثنوی معنوی اش هدف گرفته وراه مبارزه رابه همگان نشان داده ،اگرچه درقالب حکایات وداستانها بیان نموده است ولی اوتسلط برنفس ودربندکشیدن هواهای نفسانی رابابیانی لطیف ،باذوق وحال ،همراه بااخلاق وتربیت وساختن جامعه ای حنیف وپاک وعاری ازهرگونه پلیدی به بشریت عرضه کرده است،بطوری که کسانی که درعلم النفس،درفقه، فلسفه وکلام وعلوم دیگرآن راچراغ راه خود برشمردند.

کلیدواژه ها:

مولانا ، جهاد ، نفس ، جهاد اکبر ، جهاد اصغر