ابعاد حقوقی کاپیتولاسیون

روابط استعماری همواره حول محور «امتیازات»، شناسایی و تحلیل شده اند. در میان انواع امتیازات واگذارشده به قدرت های استعماری، کاپیتولاسیون اهمیت ویژه ای دارد. سلب حق قضاوت، صریح ترین و شفاف ترین اقدام استعماری است که بیانگر رویکرد استعمارگران به هویت مناطق تحت استعمار می باشد. در پژوهش حاضر با رویکردی مروری به بررسی ابعاد حقوقی کاپیتولاسیون پرداخته می شود. در این رویکرد از کتاب ها، گزارشات، مقالات و برخی طرح های پژوهشی و منابع اینترنتی معتبر استفاده شده است. یافته های پژوهش بیانگر آن است که از نقطه نظر حقوقی، کاپیتولاسیون به این معناست که دولت های زورمند و استعمارگر با انعقاد قراردادهایی به نفع منافع خود و تحمیل آن به دولت های ضعیف، به قلمرو آن کشور وارد شده و با وضع قوانینی دولت آن کشور را تحت حاکمیت خود در می آورند و دادگاه های کشور ضعیف تر حق دادرسی به جنایات کشور بیگانه و استعمارگر را نداشت. با استفاده از حق کاپیتولاسیون کشور برتر از جنبه های نظامی، سیاسی و اقتصادی بوده و می توانسته به راحتی خود را از حیطه قوانین جزایی و مدنی کشور میزبان خارج سازد و با این اقدام به تحقیر ملت ها و دولت های ضعیف بپردازد و دستگاه قضایی آنها را بی اعتبار بشناسد.

کلیدواژه ها:

کاپیتولاسیون ، قضاوت کنسولی ، استعمار ، امام خمینی ، انقلاب اسلامی.