اثربخشی و مشکلات تکنیک هاسون اصلاح شده در جراحی کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک

این مقاله اثربخشی و مشکلات تکنیک هاسون اصلاح شده در جراحی کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک را گزارش می دهد. کوله سیستکتومی لاپاروسکوپی یک روش جراحی کم تهاجمی برای برداشتن کیسه صفرا بیمار است. این تکنیک اساسا برای درمان کوله سیستیت (حاد/مزمن)، سنگ صفرای علامت دار، دیسکی نزی صفراوی، کوله سیستیت acalculous، پانکراتیت ناشی از سنگ کیسه صفرا، و توده ها/پولیپ های کیسه صفرا اندیکاسیون دارد. لاپاراسکوپی یک روش استاندارد برای جراحی شکم است؛ که سرعت بهبودی بیشتر، اقامت کوتاه تر در بیمارستان، کاهش خطر چسبندگی پس از عمل و آسیب ظاهری کمتری نسبت به روش باز دارد. در سال 1971، هاسون یک تکنیک باز برای از بین بردن خطرات تکنیک کلاسیک Veress معرفی کرد. مزیت تکنیک هاسون این است که حفره صفاقی با دید مستقیم قابل دسترسی است. اما، از طرفی در مقایسه با روش بسته زمانبر است. تکنیک باز همچنین خطر dissection بافت بیشتری را در طول قرار دادن پورت دارد که می تواند منجر به سروما، هماتوم و عفونت شود. همچنین در بعضی از موارد ممکن است در صورت عدم موفقیت ورود به شکم، ورود به تکنیک Veress تغییر پیدا کند. با توجه به بررسی نتایج بدست آمده از این مطالعه، بنظر می رسد که کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک به روش هاسون اصلاح شده از سایر روش ها عوارض کمتر و سرعت بیشتری داشته باشد که این موضوع در نیاز به جراحی مجدد به دلیل عارضه ها و یا صرف وقت و هزینه برای بیماران جهت مراجعات مکرر به بیمارستان بسیاز حائز اهمیت می باشد.

کلیدواژه ها:

تکنیک هاسون اصلاح شده ، لاپاروسکوپیک ، کوله سیستکتومی