مسئولیت اجتماعی سازمانی CSR و NGO در نوآوری مشارکتی (نقش حمایت های دولت )

زمینه و هدف : مطالبه از سازمان های مردم نهاد برای «مسئولانه عمل کردن و نوآوری مشارکتی » در قبال جامعه ای که از منابع انسانی، طبیعی و اقتصادی آن استفاده می کنند موضوعی است که با گسترش روزافزون اثرگذاری آن ها بر محورهای تشکیل دهنده توسعه پایدار یعنی «اقتصاد»، «جامعه» و «محیطزیست»، در دهه های پایانی قرن بیستم شدت گرفته و منجر به این شده است که مفهومی به نام مسئولیت اجتماعی سازمانها یا CSR در دنیای مدیریت ظهور پیدا کند. پژوهش حاضر به منظور بررسی مسئولیت اجتماعی سازمانی CSR وNGO در نوآوری مشارکتی انجام شده است . بنابراین هدف این مقاله بررسی تاثیر ابعاد مختلف CSR (زیست محیطی ، اجتماعی و حاکمیت سازمانی)و NGO بر نوآوری مشارکتی است. روش: نوع مقاله علمی پژوهشی و از نظر هدف کاربردی – توسعه ای بوده است برای تائید یا رد فرضیات از مدل معادلات ساختاری و به طور اخص تحلیل مسیر با نرم افزار آماری PLS استفاده شده است از مدل مفهومی نیز بهره گرفته شد.روش تحلیل تم برای طراحی مدل تحقیق استفاده شده است .مطالعات اخیر بیان می کنند که مسئولیت اجتماعی سازمانی(CSR)، به ویژه نوع اجتماعی گرا ممکن است نوآوری مشارکتی را تقویت کند . آنها عمدتا این فعالیت ها را در اقتصادهای توسعه یافته مطالعه می کنند با در نظر گرفتن اثرات تعدیل کننده حمایت دولت (یعنی حمایت مستقیم و غیرمستقیم دولت) بر این روابط، تاثیر می گذارد بدین منظور با ابزار پرسشنامه از 156 نفر از مدیران ارشد و متخصصان سازمان تامین اجتماعی که با روش نمونه گیری تصادفی ساده تعیین شدند، نظرخواهی شد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی سازمانی ، ، نوآوری مشارکتی ، حمایت دولت