بررسی تقدیم فعل و اغراض بلاغی حاصل از آن در داستان جنگ مازندران
- سال انتشار: 1401
- محل انتشار: ششمین همایش بین المللی زبان و ادبیات فارسی
- کد COI اختصاصی: ADABICONF06_023
- زبان مقاله: فارسی
- تعداد مشاهده: 304
نویسندگان
دانش آموخته دکترای زبان و ادبیات فارسی گرایش ادبیات حماسی از دانشگاه ارومیه
چکیده
شاهنامه به عنوان الگوی نوع ادبی حماسه در ادبیات فارسی ، دارای ویژگی های برجسته ای است که برخی از آنها تاکنون به کمال کاویده نشدهاند. اغراض بلاغی و کم و کیف کاربرد آن در قسمت های مختلف شاهنامه یکی از مواردی است که می تواند گوشه ای از این ویژگی های برجسته اثر را آشکار کند. در این مقاله برای بررسی اغراض ثانوی تقدیم فعل در داستان جنگ مازندران، ابتدا انواع این فعل ها از نظر اخباری یا انشایی بودن گردآوری شده-اند و در مرحله بعد انواع اغراض بلاغی و بسامد هرکدام از این اغراض مشخص شده است . از میان انواع جملات مطرح شده در علم بیان، جملات اخباری بیشترین نوع و بسامد را در اغراض بلاغی این داستان به خود اختصاص دادهاند و از میان اغراض بلاغی جملات اخباری نیز سه غرض بلاغی اغراق و تعظیم ، تاکید بر فعل و قصد موکد که به عنوان اغراض بلاغی اصلی در نوع حماسی مطرح هستند؛ بیشترین بسامد را دارند. از این سه غرض اصلی ، غرض بلاغی قصد موکد از سوی نویسنده معرفی شده است . علاوه بر سه مورد فوق، مواردی مانند: نگرانی وهشدار، وقوع امر باشکوه و احساس ضعف و ناتوانی نیز به عنوان اغراض ثانوی مربوط به وقایع خاص اساطیری و خیالی داستان در نظر گرفته شدهاند و به این ترتیب ارتباط بین این اغراض بلاغی و رعایت مقتضای حال در اثر ادبی تبیین شده است . امید است که نتایج حاصل از این مقاله گامی در جهت روشن تر شدن کارکرد ساختارهای نحوی در ایجاد اغراض بلاغی شاهنامه باشد.کلیدواژه ها
تقدیم فعل ، اغراض بلاغی ، نوع ادبی حماسه ، شاهنامه ، داستان جنگ مازندرانمقالات مرتبط جدید
- انعکاس اهمیت گل و گیاه در ادبیات ایران
- بررسی ارزشهای انسانی در عرفان و ادبیات صوفیانه ایرانی
- The Problems faced by EFL Teachers in Teaching English Speaking Skills to the Iranian Students in Three Top Language Institutes in Iran
- تطور نهادهای اجتماعی و فرهنگی سرزمین های خلیج فارس شرقی از ورود اسلام تا پایان قرن چهارم هجری
- Artificial Intelligence-powered Vocabulary Instruction: A Study on Recall and Retention in English for Specific Purposes
اطلاعات بیشتر در مورد COI
COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.