افزایش ضریب اطمینان در پارامترهای موثر بر دیوار آب بند سد (مطالعه موردی: نیروگاه برقابی سد رودبار لرستان)

  • سال انتشار: 1397
  • محل انتشار: اولین همایش ملی فناوری های پیشرفته در مهندسی و محیط زیست
  • کد COI اختصاصی: ATEE01_073
  • زبان مقاله: فارسی
  • تعداد مشاهده: 478
دانلود فایل این مقاله

نویسندگان

وحید گل پیرایی

گروه مهندسی معدن و نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب ، تهران ، ایران

امیرحسین بانگیان

استادیارگروه مهندسی معدن و نفت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب ، تهران ، ایران

چکیده

یکی از مهمترین فاکتورهای موثر بر طراحی سدهای خاکی، کنترل میزان تراوش از زیر فونداسیون سد ونیروگاه های برقابی است که به روش های مختلفی مانند دیوار آب بند با استفاده از بتن پلاستیک انجاممی پذیرد. هرچه عمق دیوار آب بند بیشتر باشد عدم تراوش آب با ضریب اطمینان بالاتری صورت خواهدپذیرفت. دیوارهای آب بند دارای مقاومت فشاری متناسب با فشارهای اعمالی، تغییرشکل پذیری بالا ونفوذپذیری کم میباشند و استفاده از آنها در مناطقی که پی سست و نفوذپذیری بالا دارند غالبا مقرون بهصرفه تر از سایر روش ها است. روش های اجرای دیوار آب بند عبارتند از: روش تزریق تیر ارتعاشی، روشاجرای ممتد و روش اجرای متناوب (پانلی). دراین پروژه با استفاده از دستگاه کلامشل از روش اجرایمتناوب (پانلی) برای اجرای دیوار آب بند استفاده شده است. برای افزایش ضریب اطمینان دیوار آب بند،می بایست لرزهخیز بودن ساختگاه این سد و نیروگاه که نقش به سزایی در دیوار آب بند دارد مورد بررسیقرار گیرد چرا که در صورت آسیب به دیوار آب بند، گود نیروگاه پر از آب شده و با توجه به سردسیر بودنمنطقه باعث تاخیر پروژه و برنامه زمان بندی می گردد. در این مقاله ضمن بررسی شرایط زمین شناسیمنطقه به تحلیل مصالح تشکیل دهنده بتن پلاستیک، به بررسی پارامترهای موثر بر شکل پذیری بتنپلاستیک دیوار آب بند جهت افزایش ضریب اطمینان آب بندی و عملکرد بهینه لرزه ای آن پرداخته شدهاست و نیز بهترین روش اجرا دیوار آب بند باید با توجه به شرایط زمین شناسی هر منطقه ای انتخاب گرددو می بایست طرح اختلاط بهینه بتن پلاستیک در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی و از تجارب پروژه هایمشابه نیز استفاده گردد.

کلیدواژه ها

سد و نیروگاه، دیوار آب بند، مدول الاستیسیته، بتن پلاستیک، ضریب اطمینان

مقالات مرتبط جدید

اطلاعات بیشتر در مورد COI

COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.

کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.