تکامل ساختاری سامانه گسلی درونه از پالئوژن تا عهد حاضر در منطقه پیس کوه

  • سال انتشار: 1385
  • محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران
  • کد COI اختصاصی: SGSI10_138
  • زبان مقاله: فارسی
  • تعداد مشاهده: 1703
دانلود فایل این مقاله

نویسندگان

مرضیه استرابی آشتیانی

دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس

علی یساقی

استادیار گروه تکتونیک دانشگاه تربیت مدرس

مجید شاهپسندزاده

استادیار پژوهشگاه زلزله شناسی و مهندسی زلزله

محمدرضا قاسمی

استادیار پژوهشکده علوم زمین سازمان زمین شناسی کشور

چکیده

سامانه گسلی درونه، با طولی حدود ٩٠٠ کیلومتر، به صورت یک گسل تراگذر مرزی، مرز شمالی خرد ورق ایران مرکزی را تشکیل می دهد . تا کنون مطالعات دقیق ساختاری بر روی آن انجام نشده و به ویژه هندسه و ساختار پایانه باختری آن ناشناخته است . به همین علت در این مقاله، تکامل ساختاری پایانه باختری ساماته گسلی درونه در منطقه پیس کوه مورد بررسی قرار گرفته است . به همین منظور کلیه چینها و گسلهای مرتبط با این سامانه گسلی در منطقه پیس کوه م ورد تحلیل قرار گرفته اند . این سامانه گسلی، در پایانه باختری خود در منطقه پیس کوه، به چند شاخه گسلی تقسیم شده و یک پهنه برشی راستالغز چپ بر با راستای شمال خاور - جنوب باختر راتشکیل می دهد. میانگین موقعیت هندسی این پهنه گسلی به صورتN56°E /70°SE گزارش می ش ود که دربردارنده خط خشهایی با میانگین موقعیت10/230 هستند. میانگینن موقعیت هندسی صفحات C موجود در این پهنه برشی، 90°/S27°E بود وساختهای S دارای میانگین موقعیت هندسی 76°/N50°W هستند . میانگین موقعیت هندسی خط لولای چینهای منطقه 7°/S54°W و موقعیت هندسی سطح محوری این چینها N54°E/90° می باشد.

کلیدواژه ها

مقالات مرتبط جدید

اطلاعات بیشتر در مورد COI

COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.

کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.