دامنه ی اطلاعات داستان در داستان کوتاه «ژاکت پشمی» و اقتباس تلویزیونی آن.
- سال انتشار: 1403
- محل انتشار: فصلنامه نقد ادبی، دوره: 17، شماره: 66
- کد COI اختصاصی: JR_LCQFN-17-66_002
- زبان مقاله: فارسی
- تعداد مشاهده: 120
نویسندگان
Shiraz university
ISLAMIC AZAD UNIVERSITY SARVESTAN BRANCH
ISLAMIC AZAD UNIVERSITY BOINZAHRA BRANCH
چکیده
در روایت های کلامی و تلویزیونی، دامنه ی اطلاعات داستان نقش مهمی در حفظ توجه خواننده و بیننده دارد. نویسندگان این مقاله با شیوه ی تطبیقی، دامنه ی اطلاعات داستان و نحوه ی حفظ توجه خواننده و بیننده در داستان کوتاه «ژاکت پشمی»، نوشته ی هوشنگ مرادی کرمانی را با اقتباس تلویزیونی آن («ژاکت») به کارگردانی کیومرث پوراحمد براساس نظریه ی روایتشناسی رابرت مککی، بررسی و مقایسه می کنند. نتایج پژوهش نشان می دهد که کانونیسازی داستان کوتاه «ژاکت پشمی» از نوع درونی یا دید همراه است که باعث غلبه ی عنصر تعلیق در آن می شود. این کانونیسازی برای تنوع دامنه ی اطلاعات داستان و جذابیت بیشتر روایت، از عنصر معما نیز استفاده می کند. این کار به کمک شگردهایی مانند پیشواز زمانی، روایت درونهای، حذف و ... انجام شده است. در این فرآیند، غافلگیری نیز به کمک معما می آید؛ چون با هربار غافلگیری کانونیسازی درونی و خواننده، به معماهای داستان افزوده می شود. اقتباس تلویزیونی داستان نیز از منظر یک کانونیساز درونی غالب روایت می شود؛ با این تفاوت که دقایق زیادی از فیلم به کانونیسازی کنشگرهای دیگر نیز اختصاص دارد. این موضوع باعث افزایش کنشگرهای فیلم و درنتیجه، برجسته شدن آموزش توجه به حضور دیگری و گفتمان های متفاوت در آن می شود. این گفتمان ها اغلب با استفاده از شگرد روایت درونهای وارد فیلم می شوند که این ورود نیز افزایش عنصر معما را در پی دارد. اگرچه روایت کلامی عنصر تعلیق را فقط می توانست با عنصر معما ترکیب کند، تعلیق فیلم باتوجه به امکانات دوربین و خلاقیت کارگردان برای غنی تر کردن روایت با هردو عنصر معما و کنایه ی دراماتیک ترکیب می شود.کلیدواژه ها
Majid’s Tales, adaptation, mystery, suspense, dramatic irony, surprise, واژه های کلیدی: قصه های مجید, اقتباس, معما, تعلیق, کنایه ی دراماتیک, غافلگیری.اطلاعات بیشتر در مورد COI
COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.
کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.