جایگاه فضاهای سبز شهری در گذران اوقات فراغت و گردشگری شهروندان با رویکرد توسعه پایدار(مورد مطالعه: اسلامشهر)

رشد و توسعه شهر، افزایش انواع آلودگی های زیست محیطی، بصری و کمبود فضاهای باز شهری، لزوم توجه به پارک ها و فضاهای سبز را بیش از گذشته مطرح نموده است. این فضاها با تاثیرگذاری بر کیفیت محیط زیست شهری و ایجاد فضایی برای افزایش تعاملات اجتماعی، نقش با اهمیتی در توسعه پایدار شهری ایفا می نمایند. پارک های شهری بخشی از فضاهای سبز عمومی اند که علاوه بر دارا بودن جنبه های تفریحی و فرهنگی و زیست محیطی، دارای جنبه های سلامتی روحی و روانی بسیاری برای شهروندان نیزمی باشند. قسمت عمده ای از عناصر تشکیل دهنده سیمای هر پارک،مبلمان آن می باشد. تحقیقات مختلف ثابت شده است که فضاهای سبز به خصوص پارک ها با ارائه انواع مختلف تفریحات باعث افزایش کیفیت زندگی مردم می شوند. مشارکت مردم در نگهداری و توسعه این فاضها می تواند به بهبود مدیریت فضاهای سبز شهری کمک کند. مهمترین اثرات فضای سبز در شهرها کاهش آلودگی هوا، کاهش آلودگی صوتی، تعدیل دما، افزایش رطوبت نسبی و... است. سایر اثرات فضای سبز در شهرها نسبی هستند. بر همین اساس هدف اصلی پژوهش حاضر جایگاه فضاهای سبز شهری در گذران اوقات فراغت و گردشگری شهروندان با رویکرد توسعه پایدار با روش توصیفی- تحلیلی می باشد. نتایج پژوهش نشان می دهد فضاهای سبز شهری با تولید اثرات مثبت محیط زیستی و ارائه فضا برای تفرج و تماس با طبیعت به محیط زیست شهر کمک می کنند. همچنین شهروندان انتظار دارند که مسئولین با تبلیغات موثرتر و توسعه کاربری پارک ها و فضاهای سبز منطقه و ارتقاء کیفی آن بهبود امنیت و مسائل فرهنگی، بازدهی این اماکن را درگذران اوقات فراغت ساکنین افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، گردشگری ، رویکرد توسعه پایدار ، اسلامشهر